Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Celnej w Ł.z dnia [...] r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] umarzającą wobec A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. postępowanie w sprawie udzielenia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa łódzkiego. Od decyzji z dnia [...] r. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Łd 404/10 odrzucił skargę.
Natomiast z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r. strona skarżąca wystąpiła w dniu 3 października 2012 r.
Spółka uzasadniła swój wniosek wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w połączonych sprawach C-213/11, C-214/11, C-217/11.
Na decyzję z dnia [...] r. odmawiającą uchylenia decyzji ostatecznej Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Decyzji zarzuciła naruszenie art. 240 § 1 pkt 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez błędne przyjęcie, że orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 19 lipca 2012 r. w połączonych sprawach C-213/11, C-214/11, C-217/11 nie ma wpływu na treść decyzji organu I instancji, nieuzasadnione utrzymanie jej w mocy i w konsekwencji odmowę organu w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie.
Ponadto zarzuciła oparcie zaskarżonej decyzji na przepisach ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która to w związku z niezachowaniem przez ustawodawcę krajowego toku jej uchwalania obowiązku jej notyfikacji przez Komisje Europejską zgodnie z Dyrektywą nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającą procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, jako wprowadzonej z naruszeniem prawa wspólnotowego, pozostaje prawnie bezskuteczne i nie może być stosowana, co w istocie potwierdzone zostało w Uwagach Komisji Europejskiej z dnia 5 września 2011 r. i wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r.
Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia lub uchylenie decyzji i dokonanie rozstrzygnięcia in meritum w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.
W piśmie procesowym z dnia 16 października 2013 r. Spółka A. wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w postępowaniu w przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10 (obecnie sprawa toczy się pod sygn. akt III SA/Gd 513/12), którego rozstrzygnięcie w ocenie Spółki będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcia sądów administracyjnych na terenie całego kraju, w tym również na wynik przedmiotowego postępowania. Wskazano, iż WSA w Gdańsku za przepisy techniczne uznał w szczególności art. 129 ust. 2 ustawy o grach hazardowych, których wprowadzenie zdaniem Sądu wymaga przeprowadzenia notyfikacji; wobec braku tej notyfikacji, zgodnie z orzeczeniem ETS z dnia 19 lipca 2012 roku, winny być zastosowane przepisy starej ustawy, tj. ustawy o grach i zakładach wzajemnych.
Na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w dniu 22 października 2013 r. pełnomocnik organu administracji wnosił o oddalenie skargi, pozostawiając wniosek skarżącej Spółki o zawieszenie postępowania do decyzji Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Należy zaznaczyć, iż w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku była rozpoznawana sprawa o zbliżonym stanie faktycznym jak w niniejszej sprawie(sygn. akt III SA/Gd 262/10). W sprawie tej Dyrektor Izby Celnej w G. umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku B. spółki z o.o. w J. o wydanie zezwolenia na urządzenie i prowadzenie gier na automatach o niskich wygranych w oparciu o przepis art.129 ust.2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. nr 201 poz.1540 z późn. zm.). W sprawie tej WSA w Gdańsku w dniu 16 listopada 2010r. zawiesił postępowanie i wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prawnym. Po wydaniu wyroku przez Trybunał w dniu 19 lipca 2012r. w spr. C-213/11, C-214/11i C-214/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku podjął zawieszone postępowanie pod sygnaturą III SA/Gd 513/12 i wyrokiem z dnia 20 listopada 2012r. uwzględnił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd uznał, że przepis art.129 ust.2 ustawy z 19 listopada 2009r. jest przepisem technicznym w rozumieniu art.1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. i ustawa wymagała notyfikacji Komisji Europejskiej.
Od wyroku w spr. III SA/Gd 513/12 Dyrektor Izby Celnej w Gdyni wniósł skargę kasacyjną. W dniu 12 lutego 2013r. akta sprawy zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II GSK 193/13). Do chwili obecnej skarga kasacyjna nie została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W niniejszej sprawie występuje ta sama okoliczność sporna co w sprawie III SA/Gd 513/12 a mianowicie czy przepis art.`129 ust.2 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. jest przepisem technicznym w rozumieniu art.1 pkt 11 Dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998r. a tym samym czy wymieniona ustawa wymagała notyfikacji przez Komisję Europejską. Stanowiska strony skarżącej oraz organu celnego w tej kwestii są odmienne. Podnieść należy, iż orzecznictwo wojewódzkich sądów administracyjnych na terenie całego kraju w tym zakresie jest rozbieżne. W ocenie Sądu stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w tej kwestii w sprawie II GSK 193/13 będzie miało zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy.
Mając zatem na uwadze, że w niniejszej sprawie występuje identyczna okoliczność sporna co w sprawie III SA/Gd 513/12 i zachodzi konieczność zapewnienia jednolitej linii orzeczniczej, w ocenie Sądu, celowym jest aby rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zostało wydane po rozpoznaniu przez NSA skargi kasacyjnej w sprawie III SA/Gd 513/12.
Uznając zatem, że spełnione zostały przesłanki określone w art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w sprawie III SA/Gd 513/12.
e.o.