Uzasadnienie
III SA/Łd 43/09
W dniu 18 grudnia 2008 r. J. K. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, J. K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, załączając wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację materialną i zdrowotną. Podniosła, iż utrzymuje się z emerytury, a ponadto, że leczy się na chorobę wieńcową serca i zmuszona jest pokrywać wysokie koszty leków. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem E. K. Na dochody rodziny składa się emerytura skarżącej w wysokości ok. 799,89 zł oraz emerytura jej męża w wysokości 658,19 zł. Łączne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej wynoszą więc ok. 1.500 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 750 zł. Jak wynika z akt administracyjnych skarżąca jest właścicielką nieruchomości rolnej o powierzchni 0,30 ha. W oświadczeniu zaznaczyła, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Wskazała dodatkowo na wysokość ponoszonych bieżących wydatków, w tym koszty zakupu węgla w kwocie ok. 700 zł rocznie oraz opłaty związane z comiesięcznym zakupem leków na kwotę ok. 120 zł. Skarżąca nie uzyskuje żadnych dodatkowych dochodów.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 powoływanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową i zdrowotną skarżącej i członków jej rodziny, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżąca utrzymuje się z emerytury, a dochody jej męża pochodzą również jedynie z emerytury. Dochody w gospodarstwie domowym skarżącej zamykają się kwotą ok. 1.500 zł, co daje średniomiesięczny dochód na jednego członka rodziny w wysokości ok. 750 zł. Istotne jest przy tym, że część dochodów gospodarstwa domowego przeznaczana jest na koszty leczenia i zapewnienia bieżących świadczeń zdrowotnych. Skarżąca ponosi przy tym wysokie wydatki związane z bieżącym utrzymaniem. W tym zakresie wskazała na koszty zakupu węgla do ogrzewania domu, które to koszty określiła na ok. 700 zł rocznie. Skarżąca nie osiąga także żadnych dodatkowych dochodów.
W ocenie referendarza ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.