Uzasadnienie
W dniu 9 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga M. W. na bezczynność Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Ł. z wnioskiem o wymierzenie organowi administracji grzywny na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w wysokości określonej w art. 154 § 6 powołanej ustawy w związku z niewykonaniem prawomocnego postanowienia tego sądu z dnia 21 października 2004 roku w sprawie sygn.. akt III SA/Łd 527/04, mocą którego wstrzymana została wykonalność decyzji z dnia 23 kwietnia 2004 r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Jednym z takich przewidzianych ustawą środków mających na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej w związku z niewykonywaniem lub niewłaściwym bądź opieszałym wykonywaniem wyroków sądów administracyjnych jest skarga przewidziana przepisem art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do treści powołanego przepisu w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Skarga w trybie art. 154 § 1 powołanej ustawy może zostać wniesiona tylko w jednym z dwu wypadków tj.:
- w razie niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo;
- w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności.
Statuowana powołanym przepisem skarga różni się od pozostałych skarg przewidzianych przepisem art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż jej celem nie jest kontrola konkretnego aktu lub czynności organu administracyjnego lecz sprowadza się do żądania ukarania organu grzywną w związku z jego niezgodnym z prawem zachowaniem. Należy przy tym podkreślić, iż na podstawie art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może żądać od sądu administracyjnego wymierzenia organowi grzywny wyłącznie w związku z niewykonaniem wyroku tego sądu (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 str. 480-481 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz Jan Paweł Taro Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004, str. 228).
W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o ukaranie grzywną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w Ł. w związku z niezastosowaniem się przez ten organ do postanowienia sądu dotyczącego wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o sygn. III SA/Łd 527/04. W związku z powyższym należy wskazać, iż na wniosek skarżącego w razie uchylenia się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 112 powołanej ustawy). W rozstrzyganej sprawie skarżący domaga się ukarania organu administracji grzywną na podstawie art. 154 § 1 powołanej ustawy w związku z niewykonaniem postanowienia sądu zapadłego w toku postępowania w innej sprawie. Skargę tą w świetle przedstawionych powyżej rozważań uznać należy za niedopuszczalną.
W tym miejscu wskazać jeszcze należy, iż sąd administracyjny nie może orzec o wymierzeniu organowi administracyjnemu grzywny z urzędu, a jedynie na wniosek strony. Stąd też sąd nie może bez narażenia się na zarzut stronniczości wyręczyć osoby występującej o tego rodzaju rozstrzygnięcie i rozpoznać skargi w trybie wniosku przewidzianego przepisem art. 112 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem musi w sposób całkowicie bezstronny rozpoznawać skierowane do niego żądania strony, chociażby oparte na niewłaściwej podstawie prawnej.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 w związku z art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.