Uzasadnienie
W dniu 21 marca 2003 r. U. R. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] orzekającej o przyznaniu jej prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia 29 grudnia 2000 r. w wysokości 120 % kwoty zasiłku tj. wysokości 536,10 zł.
W dniu 8 września 2003 r. skarżąca wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji z dnia [...] nr [...].
W dniu 25 listopada 2003 r. U. R. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną.
Postanowieniami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt 3 II SA/Łd 1821/03 i 3 II SA/Łd 1390/03 zarządzono połączenie spraw w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przyznania U. R. zasiłku przedemerytalnego i odmowy zmiany decyzji dotyczącej zasiłku przedemerytalnego ze sprawą o sygnaturze akt 3 II SA/Łd 458/03 w przedmiocie niedopuszczalności odwołania złożonego przez U. R. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] nr [...] celem łącznego rozpoznania.
W dniu 21 lipca 2004 r. Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w Z. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odpis skrócony aktu zgonu skarżącej U. R., z którego wynika, iż zmarła ona w dniu 20 kwietnia 2004 r.
Z uwagi na śmierć skarżącej, Sąd postanowieniem z dnia 8 września 2004 r. zawiesił postępowanie w sprawie i zwrócił się do Wojewody [...] o wskazanie następców prawnych skarżącej. W odpowiedzi na pismo organ podał, iż następcami prawnymi U. R. są: mąż J. R. i dwóch pełnoletnich synów M. R. i P. R. Postanowieniem z dnia 10 marca 2005 roku, Sąd podjął zawieszone postępowanie. Sprawa została wpisana pod nowy numer o sygn. akt III SA/Łd 132/05.
Pismami z dnia 11 marca 2005 r. Sąd zwrócił się do następców prawnych o udzielenie odpowiedzi czy popierają skargi wniesione przez U. R. Pismami z dnia 17 maja 2005 r. Sąd ponownie wystąpił do następców prawnych skarżącej z powyższym zapytaniem, informując jednocześnie, iż brak odpowiedzi skutkować będzie umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego we wskazanych sprawach.
Pisma zostały doręczone zainteresowanym w dniu 23 maja 2005 r..
W wymaganym siedmiodniowym terminie następcy prawni U. R. nie udzielili odpowiedzi na zapytanie Sądu.
W dniu 27 lipca 2005 r. Sąd wydał postanowienie o wyłączeniu ze sprawy o sygnaturze akt III SA/Łd 132/05 do odrębnego rozstrzygnięcia sprawy o sygnaturach 3 II SA/Łd 1390/03 i 3 II SA/Łd 1821/03 połączone postanowieniami z dnia 7 kwietnia 2004 r.,
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli uzna, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Zdarzenie to musi stanowić przeszkodę o charakterze trwałym, powodującym niemożność dalszego toku postępowania.
Z akt sądowych wynika, iż U. R. zmarła w dniu 20 kwietnia 2004r.
Sąd wielokrotnie zwracał się do następców prawnych o udzielenie odpowiedzi czy popierają skargi wniesione przez U. R., informując jednocześnie, iż brak odpowiedzi skutkować będzie umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego we wskazanych sprawach.
W zakreślonym przez Sąd terminie żaden z następców prawnych skarżącej nie udzielił odpowiedzi, czy popiera skargę wniesioną przez U. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...].
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż niepopieranie przez następców prawnych skargi wniesionej przez U. R. powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozpoznawanej sprawie.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.