Uzasadnienie
III SA/Łd 435/09
A. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Okręgową Radę Pielęgniarek i Położnych w Ł. wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1427/06 i Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt II OSK 962/07.
Pismem procesowym z dnia 4 maja 2009 r. pełnomocnik skarżącej P. G. cofnął wniesioną skargę, argumentując, iż w dniu 29 kwietnia 2009 r. Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych w Ł. podjęła uchwałę zgodną z wskazanymi w treści skargi orzeczeniami sądów administracyjnych.
W odpowiedzi na skargę Okręgowa Rada Pielęgniarek i Położnych w Ł. wniosła o jej oddalenie, umorzenie postępowania wszczętego skargą oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych prawem.
Postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 967/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę A. G. zgodnie z właściwością miejscową do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W przedmiotowej sprawie skarżąca oświadczyła, iż cofa skargę z uwagi na podjęcie przez Okręgową Radę Pielęgniarek i Położnych w Ł. uchwały zgodnej z treścią powołanych w skardze orzeczeń sądów administracyjnych.
W ocenie Sądu skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd uznał również, iż cofnięcie niniejszej skargi nie ma na celu obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Odnośnie wniosku pełnomocnika organu administracji publicznej dotyczącego zwrotu kosztów postępowania wskazać należy, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Wyjątki od powyższej zasady przewidują między innymi przepisy art. 200 p.p.s.a. i art. 201 § 1 p.p.s.a., które zobowiązują sąd I instancji do przyznania kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej od organu administracji publicznej, w przypadku uwzględnienia skargi bądź umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uznanie przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. skargi za zasadną w całości. Brak jest natomiast regulacji prawnych pozwalających na zasądzenie przez Sąd I instancji kosztów postępowania na rzecz organu administracji publicznej od strony skarżącej.
Mając powyższe na uwadze, należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym.