Uzasadnienie
III SA/Łd 436/10
W dniu 6 maja 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wydało decyzję (znak [...]) skierowaną do M. B. (dalej skarżący) w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu. Z akt administracyjnych sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru) wynika, że decyzja została doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego – art. 43 k.p.a. dorosłemu domownikowi (na potwierdzeniu odbioru wpisano "A. K.– szwagierka") w dniu 24 maja 2010 r. W tej sytuacji termin wniesienia skargi od przedmiotowej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego upływał w dniu 23 czerwca 2010 r.
Skarżący złożył skargę na przedmiotową decyzję, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w dniu 29 czerwca 2010 r. Jednocześnie sformułował wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wyjaśniając, iż nie dotrzymał terminu, ponieważ w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (transport międzynarodowy) przebywał w tym czasie za granicą.
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2010 r. zobowiązano skarżącego do wykazania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi i uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że w czerwcu trzykrotnie przebywał we Francji w związku z wyjazdami w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Na dowód powyższego załączył listy przewozowe. Wskazał ponadto, że prowadzoną działalność gospodarczą ma zarejestrowaną pod adresem – ul. A., gdzie – jak wyjaśnił – mieszka jego szwagier z żoną i na ten adres wysłana została kwestionowana decyzja Kolegium. On sam natomiast mieszka pod innym adresem, tj. przy ul. B. Wyjaśnił dalej, że pozostaje w konflikcie z rodziną. Natomiast doręczoną korespondencję (decyzję Kolegium) odebrała szwagierka, która przekazała mu ją dopiero w dniu 29 czerwca 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże we wniosku skarżący winien uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jego winy, dopełnić czynności, której uchybił oraz wniosek ten złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia.
O braku winy w niedokonaniu w ustawowym terminie określonej czynności procesowej można mówić tylko w razie uprawdopodobnienia przez stronę, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia.
Termin faktycznego otrzymania przez skarżącego korespondencji zawierającej przedmiotową decyzję przyjąć należy za początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, z uwagi na fakt, że dopiero w tym momencie ustały faktycznie przyczyny uchybienia terminu. Skarżący zachował zatem 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Dopełniona została także czynność procesowa, której terminowi strona uchybiła, tj. złożona została skarga. Należy także uznać, że skarżący uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy.
Skarżący wykazał bowiem, że w czasie gdy upływał termin do wniesienia skargi przebywał za granicą w związku z prowadzoną przez siebie działalnością gospodarczą (transport drogowy). Na dowód powyższego przedstawił listy przewozowe, które potwierdzają fakt wyjazdów w okresie od 28 maja 2010 r. do 25 czerwca 2010 r.
Powyższe uprawdopodabnia, w ocenie Sądu, fakt uchybienia terminowi do wniesienia skargi bez winy skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.