Uzasadnienie
D. A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] roku utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. pełniącego funkcję Starosty Miasta P. z dnia [...] roku o odmowie zarejestrowania naczepy ciężarowej.
W treści skargi D. A. wniósł m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc zarzuty merytoryczne skierowane przeciwko kwestionowanej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym miejscu należy wskazać, iż wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonanie aktu oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dowolny lub przymusowy, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Przedmiotem wykonania jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania, polegające na działaniu, zaniechaniu, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczeniu w rozumieniu prawa cywilnego. Konkludując, wstrzymanie wykonania aktów na podstawie regulacji art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, może dotyczyć tylko tych aktów administracyjnych, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2004, str. 120-126; B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Zakamycze 2006, str. 160-161).
Analizując treść zaskarżonej decyzji (odmowa zarejestrowania naczepy ciężarowej) stwierdzić należy, iż nie ma ona przymiotu wykonalności, bowiem nie wymaga żadnego zachowania po stronie skarżącego. Dlatego należy stwierdzić, że jest to decyzja, która nie kwalifikuje się pod przedmiotową ochronę tymczasową polegającą na wstrzymaniu wykonania.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 61 § 3 i § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.
K.O.