Uzasadnienie
III SA/Łd 447/13
Pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. M. Z. M. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy zawieszenia postepowania w sprawie zameldowania. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi strona skarżąca sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy. Pierwotny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został prawidłowo uzupełniony. Jednakże w dniu 12 czerwca 2013 r. strona sformułowała ponownie wniosek o przyznanie prawa pomocy przedkładając formularz "PPF". Wniosek ten potraktowany został jako nowy wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że znajduje się w trudnej sytuacji bytowo-materialnej, opiekuje się schorowanymi rodzicami, sam natomiast pozostaje osobą niepracującą. Wskazał także, że nie posiada żadnych dochodów. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jednocześnie skarżący wskazał, że jego majątek stanowią nieruchomości w postaci domu o pow. 31 m2 powierzchni użytkowej. Dom ten czasowo zamieszkuje syn skarżącego wraz z żoną i dzieckiem. Dalej skarżący wskazał na działkę budowlaną w S. o powierzchni 429 m2, jak przy tym wyjaśnił, działka ta została zlicytowana przez komornika oraz na prawo do wieczystego użytkowania działki o powierzchni 547 m2, jak przy tym wyjaśnił w toku jest kwestia ustalenia granic niniejszej działki.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę sytuację materialną skarżącego – fakt, iż nie uzyskuje on obecnie żadnych dochodów.
W ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w szczególności wpisu sądowego od skargi, czy też zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.