Uzasadnienie
III SA/Łd 449/14
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie Z.J. wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żona i trojgiem dzieci. Rodzina utrzymuje się z gospodarstwa rolnego (6,5 ha, dom o powierzchni 150 mkw.), z którego dochód to kwota ok. 1400 zł miesięcznie. Strona skarżąca nie zadeklarowała posiadania żadnego innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu strona podała, że ponosi miesięcznie następujące wydatki: energia elektryczna – 190 zł, śmieci – 35 zł, woda – 35 zł, utrzymanie produkcji mleka – 50 zł, raty za telewizor i ciągnik – 550 zł, wydatki szkolne dzieci – 100 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Mając na uwadze sytuację przedstawioną przez skarżącego uznać należało, iż wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę wysokość dochodu, kwotę deklarowanych wydatków oraz wysokość samego tylko wpisu sądowego uprawnione jest twierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG