Uzasadnienie
W dniu 8 kwietnia 2004 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej klasyfikacji towaru Multi-Sanostol, stawki celnej i określenia kwoty wynikającej z długu celnego i orzekającą w tej części oraz utrzymującą decyzję organu I instancji w pozostałej części.
Przy piśmie złożonym w dniu 30 stycznia 2006 roku Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi własną decyzję Nr [...] z dnia [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uwzględniającą w całości skargę Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...]. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
W dniu 2 lutego 2006 roku na rozprawie pełnomocnik skarżącej Spółki i pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie skargi przez Dyrektora Izby Celnej w Ł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (p.p.s.a.) - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 2 stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 163 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, który wydał zaskarżoną decyzję, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i uchylenia jej.
W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] Nr [...] wydaną w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. uchylił własną decyzję z dnia [...] Nr [...] w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, stawki celnej oraz kwoty długu celnego dla towaru Vita Buerlecithin w płynie 500ml, opisanego w pozycji 3 dokumentu SAD z dnia [...] i orzekł o zaklasyfikowaniu preparatu Vita Buerlecithin do kodu PCN 3004 50 10 0 ze stawką celną w wysokości 0% oraz określił kwotę długu celnego w wysokości 0zł, w pozostałej części utrzymał własną decyzję w mocy. Wobec uwzględnienia skargi w całości strony wniosły o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § l pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie umorzył.
O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a w związku z § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).