Uzasadnienie
III SA/Łd 455/18
D. Z. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z [...] (Nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.
W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu Sądu – formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że zarówno ona jaki członkowie jej rodziny nie pracują zawodowo, utrzymują się z rolnictwa. Wskazała, iż gospodarstwo rolne jest podupadłe i praktycznie nie przynosi dochodu. Nadmieniła także, iż jest osobą schorowaną (chodzi o kulach). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że D. Z. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i pełnoletnim synem. Posiada dom o powierzchni ok 30 m2 i gospodarstwo rolne o powierzchni 5,90 ha. Skarżąca zadeklarowała osiąganie dochodów z gospodarstwa rolnego w łącznej wysokości 340 zł. Strona nie zadeklarowała posiadania innego wartościowego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Skarżąca otrzymuje się wraz z rodziną z dochodów z gospodarstwa rolnego w łącznej wysokości ok. 340 zł miesięcznie. Gospodarstwo rolne jest podupadłe i praktycznie nie przynosi dochodu. Zauważyć także należy, iż skarżąca jest osobą schorowaną (chodzi o kulach) i z uwagi na trudną sytuację majątkową nie jest w stanie wykupić wszystkich leków.
W ocenie referendarza, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków, czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialno-bytową skarżącej.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.