Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] nr [...] odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] nr [...] udzielającej "A" w W. zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa łódzkiego.
Z uzasadnienia wynika, że wnioskiem z dnia 21 stycznia 2013 r. strona skarżąca wystąpiła o zmianę lokalizacji miejsca urządzania gry na automatach o niskich wygranych objętego zezwoleniem z dnia [...]. Jako podstawę odmowy zmiany decyzji ostatecznej organy celne wskazały przepis art. 135 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, który stanowi, że zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, mogą być zmieniane, na zasadach określonych w ustawie dla zmiany koncesji i zezwoleń udzielanych podmiotom prowadzącym działalność w zakresie określonym w art. 6 ust. 1-3, przez organ właściwy do udzielenia zezwolenia w dniu poprzedzającym dzień wejścia w życie ustawy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3. Stosownie natomiast do treści art. 135 ust. 2 ustawy, w wyniku zmiany zezwolenia nie może nastąpić zmiana miejsc urządzania gry, z wyjątkiem zmniejszenia liczby punktów gry na automatach o niskich wygranych.
W ocenie organów celnych analiza ww. przepisu wskazuje, że nie może zostać zmienione zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w części dotyczącej miejsc urządzania gry, chyba że chodzi o zmniejszenie liczby punktów gier. Wskazany przepis sprzeciwia się bowiem zmianie zezwolenia w zakresie miejsc urządzania gier.
"A" w W. wniosła skargę zarzucając naruszenie fundamentalnych zasad prawa Unii Europejskiej, uregulowanych w Traktacie z Lizbony z dnia 13 grudnia 2007 r. zwanym Traktatem o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2009 r. nr 203, poz. 1569) oraz naruszenie art. 2, art. 31 ust. 3 w związku z art. 22, art. 61, art. 7 Konstytucji RP, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, która została uchwalona z pominięciem procedury notyfikacji, o której mowa w Dyrektywie nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W toku rozpoznawania przedmiotowej sprawy Sąd powziął wiadomość, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu sygn. akt II SA/Po 549/10 zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego dotyczącym ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Sąd przedstawił pytanie: czy art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych uniemożliwiający podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą polegającą na urządzaniu gier na automatach o niskich wygranych odnośnie przedsięwzięć podjętych przed dniem 1 stycznia 2010 r. dopuszczalną wcześniej zmianę miejsca urządzania gry ustalonego w uprzednio wydanym zezwoleniu, nie jest niezgodny z wyrażoną w art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej zasadą ochrony interesów w toku podmiotów prowadzących takową działalność, które - w zaufaniu do dotychczasowych przepisów - rozpoczęły realizację sześcioletnich przedsięwzięć gospodarczych. Postępowanie toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym oznaczone jest sygnaturą P 4/11.
Stwierdzić należy, że rozpoznanie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji, jak i decyzji wydanej przez Dyrektora Izby Celnej w [...] w I instancji stanowią bowiem przepisy będące podstawą pytania prawnego skierowanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Wejście w życie orzeczenia Trybunału może zatem zasadniczo wpłynąć na ocenę legalności zaskarżonego aktu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
b.a.