Uzasadnienie
W dniu 22 sierpnia 2006 roku A Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do dostosowania i prezentacji suplementów diety do warunków zawartych w ustawie, zarzucając tej decyzji brak wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy oraz błędną interpretację i naruszenie przepisów ustawy z dnia 11 maja 2001 roku o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. z 2005 roku nr 31, poz. 265).
W odpowiedzi na skargę z dnia 19 września 2006 roku Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynął wniosek z 18 września 2006 roku, w którym skarżący cofnął skargę i poinformował, że strony ustaliły treść oznakowania przedmiotowych produktów i doszły w tym zakresie do porozumienia.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 września 2006 roku skarżąca Spółka została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (wyciąg z KRS-u), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczone zostało skarżącej Spółce w dniu 2 października 2006 roku. W wyznaczonym terminie skarżąca nie wykonała zarządzenia z dnia 26 września 2006 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl przepisu art. 28 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 cytowanej ustawy przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W niniejszej sprawie skarżąca Spółka wezwana zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 26 września 2006 roku do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (wyciąg z KRS-u), nie złożyła przedmiotowych dokumentów w wyznaczonym terminie – nie uzupełniła zatem braków formalnych skargi. Należy więc stwierdzić, iż skarga wniesiona przez A spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w P. nie czyni zadość warunkom wymaganym ustawą.
Artykuł 58 § 1 punkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy ustawowy termin do uzupełnienia braków formalnych wynosi 7 dni. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni, po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły.
Takie stanowisko zajął też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 lutego 2005 roku w sprawie o sygn. akt GSK 1337/04 (publ. ONSAiWSA 2005 nr 5 poz. 91), w którym stwierdził, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 cytowanej ustawy) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 powołanej ustawy w odniesieniu do spółek kapitałowych polega na przedstawieniu aktualnego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego; niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 punkt 3.
W odniesieniu do wniosku dotyczącego cofnięcia skargi Sąd wyjaśnia, że stosownie do treści art. 60 powołanej wyżej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wagą nieważności.
Należy jednak podkreślić, że skarżący może cofnąć skargę, która została skutecznie wniesiona, czyli taką, która nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku, gdy skarga zawiera braki sąd skargę odrzuca (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 roku, SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207). W związku z powyższym Sąd uznał, iż skarga zawiera braki formalne i nie może zostać skutecznie przez skarżącą Spółkę cofnięta.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 punkt 3 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.