Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 sierpnia 2009 roku J. U. wniosła za pośrednictwem Administracji Nieruchomościami Ł.- P. "K." skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na działania pełnomocnika Prezydenta Miasta Ł. – Z. G., który udzielił J. C. zgody na rozwiązanie umowy najmu lokalu mieszkalnego nr 19A, przy ulicy M. 33 w Ł. Jako podstawę prawną żądania skarżąca wskazała art. 227 k.p.a.
Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 227, art. 228 w związku z art. 231 k.p.a. oraz art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 roku o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz.U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) przekazało skargę J. U., Prezydentowi Miasta Ł, jako organowi właściwemu do jej rozpatrzenia. W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że nie jest organem nadzoru nad organami jednostek samorządu terytorialnego, lecz wyłącznie organem kontroli instancyjnej w stosunku do tych organów, w zakresie wydawanych przez nie decyzji administracyjnych, w sprawach indywidualnych.
Wobec powyższego skarga na działanie pracownika podległego Prezydentowi Miasta Ł. nie należy do kognicji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W dniu 7 września 2009 roku J. U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę zatytułowaną "zażalenie" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie przekazania skargi Prezydentowi Miasta Ł., jako organowi właściwemu do jej rozpatrzenia
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o odrzucenie skargi stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) lub jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 3 § 2 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę.
Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] o przekazaniu, w trybie art. 231 k.p.a. Prezydentowi Miasta Ł. pisma skarżącej z dnia 21 sierpnia 2009 roku. Z treści tego pisma wynika, że jego przedmiotem była skarga na działania pełnomocnika Prezydenta Miasta Ł. – Z. G., wniesiona na podstawie art. 227 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. badając swoją właściwość stwierdziło, iż nie posiada kompetencji do rozpatrzenia skargi i przekazało ją do załatwienia według właściwości w trybie art. 231 k.p.a. Przepis ten odnosi się do trybu skargowo-wnioskowego uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie prowadzone we wskazanym trybie stanowi rodzaj uproszczonego postępowania administracyjnego, które charakteryzuje się między innymi tym, że nie ma w nim stron, nie wydaje się wiążących rozstrzygnięć, nadto nie ma toku instancji ani środków zaskarżenia (por. Janusz Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego z komentarzem", Warszawa 1998 r., str. 909).
Celem tegoż postępowania jest ocena działania, czy też bezczynności określonych organów albo ich pracowników, a nie wydawanie wiążących w sprawie rozstrzygnięć. Zakończenie postępowania skargowego przybiera natomiast formę zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi zawierającego informację o czynnościach organu załatwiającego skargę i ich rezultatach.
Zgodnie natomiast z zasadą odformalizowania, jeżeli organ, który otrzymał skargę, nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 7 dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego, albo wskazać organ właściwy (art. 231 k.p.a.). Przepis art. 231 k.p.a. nie przewiduje możliwości wydania przez organ jakiegokolwiek aktu lub czynności, o której mowa w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Również żaden inny przepis działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje takiej możliwości.
Oznacza to, że w sprawach dotyczących trybu skargowego, w tym także w sprawie przekazania skargi według właściwości, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Działania lub czynności podejmowane w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, które uregulowane zostały przepisami znajdującymi się w dziale VIII k.p.a. nie są bowiem aktami lub czynnościami o których mowa w art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2007 r. sygn. akt I OSK 395/06 publik. LEX 362475).
Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny, to skargę tą jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.