Uzasadnienie
W dniu 22 kwietnia 2015 roku E.P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze zawarty był wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz dodatkowych dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że wnioskodawczyni samotnie wychowuje 12 letnią córkę, źródłem utrzymania rodziny jest praca dorywcza skarżącej w charakterze kosmetyczki, z której uzyskuje dochód na poziomie 900 zł miesięcznie oraz alimenty córki w wysokości 350 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu socjalnym, nie wykazała posiadania żadnego majątku. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że strona nadal ma zarejestrowaną działalność gospodarczą w postaci działalności rozrywkowej i rekreacyjnej, ale nie uzyskuje z niej żadnych dochodów, na dowód czego załączył zeznanie podatkowe strony za 2014 rok. Strona oświadczyła, że jej miesięczne stałe wydatki związane z zajmowanym mieszkaniem wynoszą ok. 500 zł do tego dochodzą opłaty za energię elektryczną w wysokości od 400-600 zł. Z uwagi na wysokie koszty utrzymania strona musi korzystać z pomocy swojego konkubenta, który z prac dorywczych uzyskuje dochody na poziomie 2.000 zł.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy E.P. wskazała, że wspólnie z małoletnią córką prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej praca dorywcza i alimenty córki w łącznej wysokości ok 1.250 zł miesięcznie. Wnioskodawczyni zamieszkuje w lokalu socjalnym, nie wykazała posiadania żadnego majątku. Oszacowane przez wnioskodawczynię miesięczne koszty utrzymania jej gospodarstwa domowego zamykają się kwotą ok. 900 zł. Z uwagi na wysokie koszty utrzymania strona musi korzystać z pomocy swojego konkubenta, który z prac dorywczych uzyskuje dochody na poziomie 2.000 zł. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (400 zł), oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
U.K.