Uzasadnienie
W dniu 15 kwietnia 2015 roku Z.R. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] roku w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne.
W dniu 16 lipca 2015 roku skarżąca zwróciła się do sądu z prośbą o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF wskazała, że wspólnie z mężem prowadzi gospodarstwo domowe, w którym pozostają dwie dorosłe córki skarżącej, z których jedna jest studentką a druga osobą chorą na schizofrenię paranoidalną. Źródłem utrzymania rodziny jest emerytura skarżącej, która po potrąceniach komorniczych wynosi 823 zł miesięcznie oraz zasiłek przedemerytalny jej męża w wysokości 619 zł. Strona podała, że jej chora córka zrzekła się renty ponieważ uważa, że jest zdrowa. Skarżąca w raz z rodziną zamieszkuje w mieszkaniu stanowiącym własność jej córki. Strona wskazała, że sama jest osobą chora ma złamany kręgosłup i nie może podjąć żadnej pracy.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej "p.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy Z.R. wskazała, że wspólnie z mężem oraz dwoma córkami prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest jej emerytura i zasiłek przedemerytalny jej męża w łącznej kwocie ok 1.440 zł netto miesięcznie. Wnioskodawczyni zamieszkuje w mieszkaniu będącym własnością jej córki, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Uwzględniając fakt, że dochód na osobę w rodzinie skarżącej zamyka się kwotą 360 zł, a przed tutejszym sądem z jej skarg zawisły równocześnie dwie sprawy, w których łączna wysokość wpisów sądowych wynosi 200 zł stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
bg