Uzasadnienie
K. F. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]. w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Ze złożonego na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie ze swoim partnerem (przyjacielem), którego jedynym źródłem utrzymania jest praca dorywcza partnera skarżącej w charakterze "złotej raczki" z której dochód miesięczny wynosi ok. 800 zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych nie posiada żadnego majątku. Miesięczne koszty utrzymania wyliczyła na kwotę ok. 360 zł, energia elektryczna – 160 zł, ok. 200 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki i leczenie wnioskodawczyni.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
We wniosku o przyznanie prawa K. F. wskazała, że wspólnie z partnerem życiowym prowadzi gospodarstwo domowe, którego miesięczny dochód z tytułu prac dorywczych przez niego wykonywanych zamyka się kwota ok. 800 złotych. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Miesięczne koszty utrzymania wyliczyła na kwotę ok. 360 zł, energia elektryczna – 160 zł, ok. 200 zł miesięcznie stanowią wydatki na leki i leczenie skarżącej. Uwzględniając powyższe, oraz treść art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.
M.K.