Uzasadnienie
III SA/Łd 473/14
Pismem z dnia 20 kwietnia 2014 r. T. G. (dalej wnioskodawca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] ([...]) w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia z powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu rozgraniczeniowego.
W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z 10 czerwca 2014 r. przyznano wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wyrokiem z dnia 25 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
Następnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, wnioskując o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącego wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Jest współwłaścicielem (1/2) domu o powierzchni 120 m2, jak przy tym wyjaśnił pozostałą część domu zajmują jego rodzice, a sam dom został wybudowany w 1949 roku oraz właścicielem użytków rolnych o powierzchni 1,91 ha (1,3 ha przeliczeniowego). Jedyny dochód skarżącego stanowi wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę, które wyniosło średnio w okresie ostatnich trzech miesięcy 2.743,90 zł brutto (1.982,98 zł netto). Wyjaśnił w związku z tym, iż pracuje na akord, stąd wynagrodzenie ma różnicową wysokość w poszczególnych miesiącach. Skarżący nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro, nie uzyskuje także żadnych dodatkowych źródeł dochodu. Nadmienił także, iż opłaca alimenty na rzecz dzieci w kwocie łącznej 860 złotych.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący postanowieniem Referendarza Sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia z 10 czerwca 2014 r. został zwolniony od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. W złożonym obecnie wniosku o przyznanie prawa pomocy sformułował ponownie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponieważ skarżący korzysta już z przyznanego mu, na mocy powołanego postanowienia, zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych postępowanie w tym zakresie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego w przedmiocie ustanowienia adwokata wskazać należy co następuje. Wobec przyznania skarżącemu uprzednio prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, rozpoznanie obecnego wniosku w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata, w praktyce dotyczyć będzie przyznania prawa pomocy w całości. W tej sytuacji należy rozważyć przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do regulacji tego przepisu, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że obecnie utrzymuje się on z dochodu w wysokości ok. 1.900 zł netto, obciąża go przy tym obowiązek alimentacyjny na rzecz dwóch córek w kwocie ok. 860 zł miesięcznie.
Mając na uwadze podniesione okoliczności, w ocenie referendarza sądowego, należy uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.