Uzasadnienie
T.P. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję [...] Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w całości lub rozłożenia na raty kary pieniężnej nałożonej za naruszenie przepisów transportu drogowego. W skardze tej skarżący zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata z urzędu.
W złożonym na urzędowym formularzu PPF oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i 17-letnim synem. Nie posiada żadnego majątku. Jego żona osiąga dochód z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.800 zł brutto, z którego potrąceniu egzekucyjnemu podlega kwota 500-600 zł miesięcznie. Syn nie osiąga żadnego dochodu, kontynuuje naukę. Skarżący podkreślił przy tym, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny wobec córki z pierwszego małżeństwa w kwocie 300 zł miesięcznie. Ponadto skarżący oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym i rzecznikiem patentowym.
Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2014 roku wezwano wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jego sytuacji majątkowej, w tym do: wyjaśnienia przyczyny braku zatrudnienia i osiągania przez niego dochodu, wskazania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje, przedstawienia zaświadczenia o wysokości średniego dochodu brutto osiągniętego przez jego żonę z tytułu wynagrodzenia za pracę w okresie ostatnich 3 miesięcy wraz z podaniem kwoty potrąceń egzekucyjnych oraz wskazania kwoty wydatków przeznaczanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne - w terminie 10 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w drodze pisma z dnia 31 stycznia 2014 roku nadesłał wymagane informacje i dokumenty dotyczące jego sytuacji majątkowej i rodzinnej. Jednocześnie wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokat J. H.-K.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest zasadny.
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.
W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (rubryka nr 4 formularza PPF). Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. Z kolei stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Podkreślić przy tym należy, że wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz nadesłanych dokumentów i informacji źródłowych wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i 17-letnim synem. Nie posiada żadnego majątku i nie osiąga żadnego dochodu. Aktualnie poszukuje pracy. W związku z tym jedyny dochód rodziny stanowi wynagrodzenie jego żony w wysokości 1.800 zł brutto, z którego potrąceniu egzekucyjnemu podlega kwota 500-600 zł miesięcznie. Na skarżącym spoczywa obowiązek alimentacyjny względem córki z pierwszego małżeństwa w kwocie 300 zł miesięcznie. Koszty utrzymania 3-osobowej rodziny skarżącego wynoszą ok. 1.600 zł miesięcznie. Rodzina zamieszkuje w lokalu należącym do matki skarżącego, która ponosi opłaty z nim związane, w łącznej kwocie ok. 815 zł miesięcznie.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, w tym zwłaszcza kwotę dochodu i niezbędnych wydatków wnioskodawcy, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący wykazał bowiem dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Spełnienie zaś tej przesłanki obligowało do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.
(MSi)