Uzasadnienie
Orzeczeniem z dnia 14 marca 2017 r., nr [...] Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. zaliczył D.J. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Powyższe orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. zostało odebrane przez przedstawiciela ustawowego małoletniego D.J. – K.J. w dniu 23 marca 2017r.
W dniu 7 kwietnia 2017r. (data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej) K.J. złożyła odwołanie od orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł., działając na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2016r., poz. 2046 ze zm.), art. 134 K.p.a. i § 19 ust. 3 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (tekst jedn. Dz.U. z 2015r., poz. 1110), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. w dniu 14 marca 2017 r., nr [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że orzeczenie Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. z dnia 14 marca 2017r. zostało odebrane przez przedstawiciela małoletniego w dniu 23 marca 2017r., natomiast odwołanie zostało wniesione po upływie 14-dniowego terminu, tj. w dniu 7 kwietnia 2017r. Z uwagi na fakt, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania organ był uprawniony do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca wnosząc o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania z powodu niewiedzy wskazała, że odbierając w dniu 23 marca 2017r. orzeczenie nie zapoznała się dogłębnie z jego treścią. Podała, że jako matka ciężko chorego od urodzenia dziecka nie spodziewała się, że Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. wyda tak krzywdzącą i niedorzeczną opinię. W ocenie skarżącej pkt 7 i 8 orzeczenia kompletnie mijają się z prawdą, ponieważ faktyczny stan zdrowia syna nie pozwala na jego samodzielną egzystencję. Skarżąca podniosła, że spóźniła się jeden dzień z wniesieniem odwołania, a w chwili obecnej pozostała wraz z synem praktycznie bez środków do życia, ponieważ ciągłe wizyty u lekarza i problemy syna w szkole uniemożliwiają podjęcie stałego zatrudnienia. Skarżąca przyznała, że z powodu niewiedzy i braku rozeznania nie odczytała poprawnie treści orzeczenia i tym samym nie dotrzymała terminu do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. wniósł o odrzucenie skargi.
Na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2017 r. przedstawicielka ustawowa skarżącego oświadczyła, że jej intencją było, aby pismo z dnia 28 kwietnia 2017 r. skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi było wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a nie skargą do Sądu i powinno być skierowane do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Ł. W związku z tym oświadczyła, że cofa skargę wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j. ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
bg