Uzasadnienie
III SA/Łd 481/10
Pismem z dnia 15 lipca 2010 r. D. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając następnie – na wezwanie Sądu – wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł jedynie, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną A. S. i córkami – A. S. (8 lat) i A. S. (5 lat). Jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi dochód z tytułu wynagrodzenia z umowy o pracę A. S. w wysokości 1.280 zł. Skarżący nie wykazał posiadania jakichkolwiek zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zgodnie z przekazanym oświadczeniem nie jest także właścicielem domu, mieszkania, czy innej nieruchomości.
W związku z dodatkowym wezwaniem do uzupełnienia informacji o stanie majątkowym i dochodach skarżący przekazał zaświadczenie z urzędu skarbowego, z którego wynikało, że w roku 2009 r. skarżący i jego żona nie uzyskali żadnego dochodu. Przedłożył zaświadczenie od pracodawcy żony, wskazujące, iż uzyskuje ona wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.456 zł brutto (1.089,75 zł netto), a pracę żona skarżącego podjęła w czerwcu 2010 r. Przedłożył także kserokopie wyciągu z rachunku bankowego skarżącego. Saldo tego rachunku wskazywało na dzień 31.08.2010 r. kwotę 1.390,37 zł, przy czym jedyne wpływy na konto stanowiły pobory żony skarżącego z tytułu umowy o prace. Skarżący przedłożył także zaświadczenie z urzędu pracy potwierdzające fakt jego zarejestrowania jako osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku. Wyjaśnił także, że jest właścicielem samochodu osobowego marki A. (rok produkcji -1994) o szacunkowej wartości 7.000 zł. Odnośnie zajmowanego lokalu wyjaśnił, iż korzysta z pomieszczeń domu na zasadzie bezpłatnego użyczenia, ponosi w związku z tym koszty ogrzewania, energii elektrycznej, wody oraz ewentualnych drobnych napraw.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje:
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów, ponosi natomiast niewątpliwie koszty bieżącego utrzymania. Nie zmienia tego fakt uzyskiwania przez żonę skarżącego dochodów z tytułu umowy o pracę. Zauważyć bowiem należy, iż skarżący ma na utrzymaniu dwoje małoletnich dzieci. Dochód w gospodarstwie domowym zamyka się kwotą 1.280 zł, co daje średniomiesięcznie ok. 430 zł na jednego członka rodziny. Wskazać także należy, iż skarżący ponosi bieżące koszty utrzymania zajmowanego domu oraz koszty utrzymania rodziny, zakupu leków, zagwarantowania świadczeń leczniczych.
W tej sytuacji, mając na uwadze, iż miesięczny dochód w gospodarstwie domowym skarżącego nie przekracza kwoty 1.280 zł, jak wskazał w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz mając na uwadze, że skarżący nie posiada żadnych oszczędności oraz iż jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku uznać należało, że wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.