Uzasadnienie
III SA/Łd 482/16
H. W. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] (znak [...]) w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego.
Postanowieniem z 5 sierpnia 2016 r. Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego.
Następnie w dniu 3 października 2016 r. (data wpływu do Sądu) skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o ustanowienie adwokata. Wniosek nie został sformułowany na urzędowym formularzu "PPF", jednakże referendarz uznał, iż z uwagi na ekonomikę postępowania, wobec szczegółowego przedstawienia we wniosku sytuacji majątkowej skarżącego oraz korzystając z danych zawartych w formularzu przedłożonym przez skarżącego do poprzedniego wniosku (18 lipca 2016 r.) zasadnym będzie rozpoznanie niniejszego wniosku bez wzywania skarżącego do przesłania formularza "PPF".
Uzasadniając wniosek skarżący odwołał się do swojej trudnej sytuacji materialnej podnosząc, że w skutek wypadku jest trwale niezdolny do pracy. Utrzymuje się z niewielkiej renty.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Wskazał, że jest właścicielem domu o powierzchni 100 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,78 ha. W oświadczeniu o stanie majątku i dochodach skarżący podał, że nie osiąga żadnych dochodów z prowadzonego gospodarstwa rolnego, a dochody z gospodarstwa rolnego osiąga jego żona (ok. 4.000 zł rocznie). Skarżący uzyskuje dochody z tytułu renty w wysokości 469 zł miesięcznie. Ponadto jego żona uzyskuje dochody z tytułu pracy zawodowej w wysokości ok. 800 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada natomiast żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Wskazał natomiast na ponoszone zwiększone koszty leków i świadczeń zdrowotnych żony w związku z przebytymi chorobami.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący wraz z żoną utrzymuje się z dochodów w łącznej kwocie ok. 1.500 zł miesięcznie. Z tych dochodów ponosi koszty bieżącego utrzymania, w tym koszty mieszkania - opłat związanych z utrzymaniem domu oraz koszty leków i innych świadczeń zdrowotnych.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego, w szczególności ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść wskazanych kosztów postępowania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.