Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Zarząd Województwa Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Centrum Obsługi Przedsiębiorcy w Ł. z dnia [...] określającą A. Spółce Akcyjnej z siedzibą w Ł. kwotę przypadającą do zwrotu w wysokości 449 571,29 zł wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.
Decyzję tę doręczono skarżącej spółce w dniu 17 marca 2017 r.
W dniu 19 kwietnia 2017 r. skarżąca spółka nadała w placówce pocztowej Poczty Polskiej C. 17 przesyłkę zawierającą skargę. W skardze wskazano, że zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 20 marca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest więc jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin ten wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O zachowaniu określonego w powołanym wyżej art. 53 § 1 p.p.s.a. trzydziestodniowego terminu decyduje więc data wniesienia skargi do właściwego organu administracji. Stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej spółce w dniu 17 marca 2017 r. a nie w dniu 20 marca 2017 r., jak to wskazano w skardze. Dzień 16 kwietnia 2017 r. (Niedziela Wielkanocna – pierwszy dzień Wielkiej Nocy), kiedy to upływał trzydziesty dzień licząc od dnia doręczenia skarżącej spółce zaskarżonej decyzji, był dniem ustawowo wolnym od pracy (art. 1 pkt 1 lit. c i pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy – tekst jedn.: Dz.U. z 2015 r., poz. 90). Następnym dniem po tym dniu był 17 kwietnia 2017 r. (Poniedziałek Wielkanocny – drugi dzień Wielkiej Nocy), który również był dniem ustawowo wolnym od pracy (art. 1 pkt 1 lit. d ustawy o dniach wolnych od pracy). Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do złożenia skargi zakończył swój bieg w dniu 18 kwietnia 2017 r. (we wtorek). Przesyłka zawierająca skargę została tymczasem nadana w placówce pocztowej Poczty Polskiej "C. 17" dopiero w dniu 19 kwietnia 2017 r.
W tym stanie rzeczy uznać należy, że skarga została wniesiona już po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Stosownie do powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do wniesienia skargi zobowiązuje sąd do jej odrzucenia.
Mając powyższe na uwadze, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
D.Cz.