Uzasadnienie
III SA/Łd 494/10
Pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r. A. K.-T. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu pożyczki. W treści skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, przedkładając następnie – po wezwaniu Sądu - wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że utrzymuje się jedynie z emerytury, ponosi przy tym wysokie koszty utrzymania, leczenia i zakupu leków. W formularzu wniosku, w części dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach, skarżąca wpisała jedynie wysokość osiąganego dochodu (1.197 zł brutto), pozostałe rubryki pozostawiając niewypełnione. Wskazała natomiast na ponoszone koszty bieżącego utrzymania, które na łączną kwotę 321,76 zł, w tym: czynsz – 220 zł, energia elektryczna – 42,50 zł, gaz – 34,27 zł, opłata za TV kablową – 42,99 zł oraz ubezpieczenie – 53 zł oraz koszty zakupu leków – 130 zł.
W związku z niewypełnieniem w całości formularza, referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez uzupełnienie informacji zawartych w formularzu poprzez: wskazanie, czy skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, czy też we wspólnym gospodarstwie z nią pozostają inne osoby, a jeżeli tak to przekazanie informacji o stanie majątkowym, dochodach, oszczędnościach tych członków gospodarstwa domowego; wyjaśnienia, czy skarżąca posiada zgromadzone oszczędności lub papiery wartościowe, czy też przedmioty o wartości powyżej 3.000 euro, jeżeli tak to wskazania ich kwoty lub wskazania jakie są to przedmioty i określenie ich wartości; złożenia zaświadczenia z banku(ów) o posiadanych przez skarżącą rachunkach bankowych, kontach i lokatach bankowych oraz wyciągów z tych kont (rachunków) z okresu ostatnich trzech miesięcy; wyjaśnienia wątpliwości w zakresie określenia miejsca zamieszkania skarżącej (we wniosku wskazuje, że nie posiada żadnej nieruchomości, ani mieszkania) oraz wskazania czyją własnością są zajmowane przez skarżącą lokale mieszkalne i na jakich zasadach skarżąca je zajmuje.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca oświadczyła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych oszczędności ani papierów wartościowych. Wyjaśniła także, iż zajmowany lokal nie jest jej własnością i zajmuje go na zasadzie umowy użyczenia, na dowód czego przedstawiła stosowną kopię umowy użyczenia lokalu. Skarżąca załączyła także wyciąg z posiadanego rachunku bankowego, z którego wynikało, iż na dzień 31.08.2010 r. saldo rachunku wykazywało kwotę 651,21 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że na dochody gospodarstwa domowego składa się jedynie świadczenie emerytalne skarżącej w wysokości 1.197 zł brutto. Z tego dochodu skarżąca pokrywa bieżące koszty utrzymania, w tym koszty leków (130 zł) i koszty związane z utrzymaniem mieszkania (321,76 zł). Skarżąca nie ma posiada zgromadzonych środków pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. Mając na uwadze przedstawione argumenty stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.