Uzasadnienie
25 kwietnia 2019 r. J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.
W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że sprawy dotyczące postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, wyłączone są spod kognicji sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie przedmiotu sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 3 § 1 p.p.s.a, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2, 2a i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a., jak również wynikające ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Przedmiotem skargi w sprawie niniejszej jest postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. Z treści powołanego powyżej art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyraźnie wynika, że przepis ten wyłącza możliwość wniesienia skargi na postanowienie, którego przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym przed 15 sierpnia 2015 r., sądy administracyjne były uprawnione do orzekania w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służyło zażalenie. Kognicja sądów w zakresie tych dwóch kategorii spraw nie była ograniczona przedmiotowo. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), którą zmieniono między innymi treść art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., nadając mu aktualnie obowiązujące brzmienie.
Skoro sąd administracyjny nie posiada już kompetencji do rozpoznania skargi złożonej w niniejszej sprawie na postanowienie wydane w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym złożona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna, co obliguje sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Jednocześnie podkreślić należy, że wykluczenie z kognicji sądów administracyjnych postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, nie pozbawia strony skutecznej ochrony swych praw. W pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona przez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej, to znaczy postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Tym samym postanowienia wierzyciela zapadłe w przedmiocie zgłoszonych zarzutów nie podlegają od 15 sierpnia 2015 r. odrębnej kontroli sądu administracyjnego, lecz na mocy art. 135 p.p.s.a. sąd dokonuje ich kontroli w postępowaniu ze skargi na końcowe postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji.
e.o.