Uzasadnienie
M.K. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu Medycznego w Ł. z dnia [...] r. wydanej w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W skardze strona zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z załączonego na urzędowym formularzu PPF z dnia 11 maja 2012 r. oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynikało, że skarżąca mieszka u dziadków, jest studentką, nie pracuje, nie osiąga żadnych dochodów. W rubryce 8 – dotyczącej stanu majątkowego osób pozostających we wspólnym gospodarstwie z wnioskodawczynią, skarżąca wskazała – "emerytura"
Z uwagi na fakt, iż złożone oświadczenie majątkowe nie zawierało wymaganych informacji, w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 lipca 2012 r., skarżąca została wezwana do uzupełnienia oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach o dane, o których mowa w rubrykach 6-11 formularza.
W oświadczeniu z dnia 9 lipca 2012 r. o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca wskazała, że pozostaje na utrzymaniu rodziców, zamieszkuje u dziadków, jednak nie pozostaje z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżąca oświadczyła, że matka zapewnia jej wyżywienie i realizację bieżących potrzeb, a ojciec płaci alimenty w kwocie 750 zł, jednak z uwagi na zmianę kierunku kształcenia na system zaoczny wystąpił o wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego.
Postanowieniem z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 498/12 Referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy.
Pismem procesowym z dnia 10 sierpnia 2012 r. zatytułowanym "zażalenie na postanowienie referendarza" pełnomocnik skarżącej wniósł sprzeciw od postanowienia z dnia 24 lipca 2012 r.
Z uwagi na sprzeczność danych co do stanu rodzinnego, majątkowego i dochodowego wnioskodawczyni, wskazanych w urzędowych formularzach PPF z dnia 11 maja 2012 r. i z dnia 9 lipca 2012 r. zarządzeniem z dnia 18 września 2012 r. skarżąca została wezwana do: oświadczenia o wysokości środków finansowych otrzymywanych przez skarżącą od matki, na co powołuje się w uzasadnieniu formularza PPF z dnia 9 lipca 2012 r.; w związku z podaną przez skarżącą informacją o wniesieniu przez ojca skarżącej powództwa o stwierdzenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego wobec córki, oświadczenia czy skarżąca nadal otrzymuje alimenty i w jakiej wysokości oraz oświadczenia o stanie rodzinnym, w terminie 7 dni pod rygorem oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu PPF, w dniu 24 września 2012 r. skarżąca oświadczyła, że jest studentką i nie osiąga własnych dochodów. Mieszka wspólnie z dziadkami, z którymi nie prowadzi wspólnego gospodarstw domowego. Miesięcznie otrzymuje kwotę 750 zł tytułem zasądzonych alimentów od ojca oraz kwotę 800 zł od matki, co łącznie stanowi kwotę 1550 zł. Z powyższych środków miesięcznie ponosi koszt czesnego za naukę w wysokości 525 zł, koszt dojazdów na zajęcia i pomocy naukowych w wysokości 350 zł oraz wydatki na leczenie w wysokości 70 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012.270) – dalej p.p.s.a., postanowienie co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy może zostać wydane przez referendarza sądowego. Od takiego postanowienia strona może wnieść środek odwoławczy określony w art. 259 p.p.s.a. W przypadku wniesienia sprzeciwu, jeśli nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozstrzyga ją w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie (art. 260 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, wobec wniesienia sprzeciwu przez pełnomocnika skarżącej, postanowienie referendarza sądowego z dnia 24 lipca 2012 r. utraciło moc, w takiej sytuacji Sąd rozpatrzył wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 11 maja 2012 r.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 p.p.s.a.). t.p.
W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie M. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek z dnia 11 maja 2012 r.).
Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W niniejszym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Skarżąca jest studentką i nie osiąga własnych dochodów. Miesięcznie otrzymuje kwotę 1550 zł, na co składa się kwota 750 zł tytułem zasądzonych alimentów od ojca oraz kwota 800 zł od matki. Z tych środków skarżąca pokrywa koszty nauki, leczenia i utrzymania. Z oświadczenia skarżącej z dnia 24 września 2012 r. wynika, że mieszka z dziadkami, ale nie prowadzi z nimi wspólnego gospodarstwa domowego.
Z tych też względów, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.