Uzasadnienie
III SA/Łd 505/10
Pismem z dnia 15 lipca 2010 r. M. R. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Postanowieniem z dnia 29 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. R. z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi. W tym samym dniu do akt sprawy przedłożono formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF", wniesiony przez skarżącego w dniu 21 września 2010 r. (data stempla pocztowego).
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest osobą bezrobotną, a od 7 października 2009 r. stracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z ojcem S. R. Nie osiąga żadnych dochodów, a jedyne źródło utrzymania stanowi emerytura jego ojca w wysokości 1.360 zł. Skarżący nie wykazał posiadania jakichkolwiek dochodów, nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Nie jest właścicielem domu, mieszkania ani innej nieruchomości, a zgodnie ze złożonym oświadczeniem, zamieszkuje w mieszkaniu ojca (powierzchnia 48 m2).
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od referendarza rozpoznającego wniosek zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, co stanowi przesłankę niezbędną do całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną, od 7 października 2009 r. utracił prawo do zasiłku dla bezrobotnych. Nie osiąga żadnych dochodów, ponosi natomiast niewątpliwie koszty bieżącego utrzymania. W praktyce pozostaje na utrzymaniu ojca, którego dochody z tytułu emerytury (w wysokości 1.360 zł) stanowią jedyne źródło utrzymania gospodarstwa domowego.
W związku z tym, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Ubocznie należy podnieść, że zwolnienie od kosztów sądowych orzeczone w postanowieniu działa od daty złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy – jak wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny – wywiera bowiem skutki prawne od daty jego wniesienia. Nie obejmuje natomiast zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, z dnia 26 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 203/10).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.