Uzasadnienie
Orzeczeniem lekarskim Instytutu Medycyny Pracy im. prof. J. N. w Ł. z dnia [...] nr [...] oraz orzeczeniem lekarskim Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w Ł. z dnia [...] nr [...] stwierdzono brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej narządu głosu u M. K. W dniu [...] M. K. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi skargę na orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy im. J. N. w Ł. z dnia [...] nr [...] nazywając je decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności lub uchylenie w/w orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt. 1-8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3).
Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punktach 1-4 (pkt 8).
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie został wydany żaden akt mieszczący się w w/w katalogu spraw należących do kognicji sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga była niedopuszczalna.
Ubocznie należy stwierdzić, iż zgodnie z treścią przepisu § 8 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115 z 2002 r.) właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, a w szczególności danych zawartych w orzeczeniu lekarskim. W sprawie niniejszej decyzja taka nie została jeszcze wydana.
Wobec tego skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była przedwczesna. Należy bowiem zaznaczyć, że od decyzji wydanej przez właściwego państwowego inspektora sanitarnego skarżąca może wnieść odwołanie do właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego i dopiero decyzję państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego może zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (§ 8 ust. 2 w/w rozporządzenia).
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.