Uzasadnienie
W dniu 21 maja 2018 roku Ax. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za samowolne zajęcie pasa drogowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 15 czerwca 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu wskazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS, statut...) zgodnie z art. 29 p.p.s.a. oraz złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi – udzielonego przez osobę upoważnioną do reprezentowania strony skarżącej wraz z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej.
Odpis przedmiotowego zarządzenia doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 czerwca 2018 roku.
W dniu 29 czerwca 2018 roku pełnomocnik skarżącej złożył pismo, wskazując, że załącza do niego odpis pełnomocnictwa upoważaniającego do reprezentowania strony skarżącej wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty od pełnomocnictwa, odpis Krajowego Rejestru Sądowego wskazujący umocowanie do wniesienia skargi i określający sposób reprezentacji strony skarżącej oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 złotych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
W punkcie wyjścia wskazać należy, że zgodnie art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Czynnością taką było w niniejszej sprawie wniesienie skargi, skoro została ona podpisana właśnie przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącej. Obowiązek załączenia do skargi pełnomocnictwa wynika również z dalszych przepisów. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Pismem, o którym mowa, jest między innymi skarga, o czym stanowi wprost art. 57 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Niedochowanie powyższego wymogu tj. niezałączenie dokumentu pełnomocnictwa sprawia, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym, który może być uzupełniony, do czego wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Wskazać przy tym należy, że nieuzupełnieniem braków skargi jest nie tylko niewykonanie wezwania, ale także jego nieprawidłowe, czy niepełne wykonanie. Stronie niewątpliwie należy umożliwić uzupełnienie braków skargi. Jeżeli jednak z takiej możliwości nie skorzystała w sposób odpowiedni, to ponosi konsekwencje procesowe swego zaniedbania. Każde nieuzupełnienie właściwie zdiagnozowanych istotnych braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 roku I OSK 2319/11, Lex numer 1149332).
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi m. in. przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, skierowane do pełnomocnika strony skarżącej – adw. T.B., została doręczona 25 czerwca 2018 roku. Wyznaczony w wezwaniu, siedmiodniowy termin do złożenia pełnomocnictwa procesowego do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi upłynął 2 lipca 2018 r. W tak zakreślonym terminie, strona nie zadośćuczyniła wezwaniu. Nie przedstawiła bowiem dokumentu, z którego wynikałaby legitymacja pełnomocnika udzielona przez osoby uprawnione, stosownie do zasad reprezentacji skarżącej spółki obowiązujących w dniu udzielenia upoważnienia. W żadnym razie wniosków w tym zakresie nie można wyprowadzić w oparciu o przedłożone przez stronę pełnomocnictwo dla adw.
T.B. udzielone przez Bx. s.c. O ile bowiem Bx. s.c. dysponowała pełnomocnictwem nr [...] udzielonym przez osoby upoważnione do działania w imieniu Ax. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w [...], to jak wynika z jego treści, swym zakresem obejmowało prawo do występowania i upoważniania do ustanawiania dalszych pełnomocników jedynie przed organami administracji publicznej i ich jednostkami organizacyjnymi wszystkich instancji, w zakresie niezbędnym do zrealizowania czynności, do których ustanowiono pełnomocnika. Jednocześnie wskazano, że pełnomocnictwo to ustaje z chwilą wykonania czynności nim objętych.
Tym samym brak jest podstaw do uznania, by Bx. s.c. była upoważniona do udzielenia w imieniu strony skarżącej pełnomocnictwa adw. T.B. do reprezentowania strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Ponadto wskazać należy, że spółka cywilna nie jest podmiotem, który może zostać upoważniony przez osobę prawną do reprezentowania jej przez sądami administracyjnym - art. 35 p.p.s.a.
Reasumując, strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków skargi, nie uzupełniła tych braków w wyznaczonym terminie. Rozpatrywana skarga, jako dotknięta brakami formalnymi, nie może zatem uzyskać dalszego biegu, a Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, zobowiązany jest do jej odrzucenia.
D.Cz.