Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J P na decyzję Wojewody[...] z dnia [...] r. w przedmiocie wymeldowania
W dniu 30 października 2014 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez J P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 t.j. ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - art. 177 § 1 powołanej ustawy. Zgodnie z przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W myśl art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.
W rozstrzyganej sprawie skarżący nie dopełnił warunku przewidzianego przepisem art. 175 § 1 p.p.s.a. statuującego tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady przewidziany został przepisem art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a., dopuszczającym sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby, do których kręgu nie należy jednak skarżący. Sporządzenie zaś skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt FSK 3/04, publ. M. Prawn. 2004/5/202).
Przypomnieć należy, że skarżący w rozpoznawanej sprawie reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika z urzędu (k. 23). Nie mniej jednak wniósł skargę kasacyjną osobiście, z pominięciem ustanowionego pełnomocnika.
Z tych względów na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w postanowieniu.
k.p.