Uzasadnienie
III SA/Łd 529/13
E. R. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Łodzi z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej wywołanej działaniem wysokich albo niskich temperatur otoczenia pod postacią wyczerpania cieplnego albo jego następstw.
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.
W dniu 29 października 2013 r. skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że jest osobą znacznym stopniu niepełnosprawności. Wskazała także na ponoszone koszty bieżącego utrzymania, w tym czynsz, energię elektryczną oraz wysokie – jak wskazała – koszty zakupu leków, rehabilitacji i związanych z tym innych kosztów. Z oświadczenia o stanie rodzinny, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Na dochody skarżącej składają się: świadczenia emerytalne w kwocie 1.523,45 zł oraz wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie 247,50 zł. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o powierzchni 48 m2 oraz działki o powierzchni 559 m2. Nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych, świadczeń rehabilitacyjnych.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowy stwierdzenia choroby zawodowej wywołanej działaniem wysokich albo niskich temperatur otoczenia pod postacią wyczerpania cieplnego albo jego następstw. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. c) wskazywanej ustawy. Tym samym wniosek skarżącej w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Rozpoznając wniosek skarżącej referendarz miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. W tym kontekście należy mieć przede wszystkim na uwadze obecną sytuację materialno-bytową skarżącej, w tym fakt, iż na dochody gospodarstwa domowego składają się: świadczenia emerytalne w kwocie 1.523,45 zł oraz wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie 247,50 zł. Daje to łączny dochód w kwocie ok. 1.770,95 zł. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Z uzyskiwanych natomiast dochodów ponosi koszty bieżącego utrzymania, w tym czynszu i innych opłat eksploatacyjnych. Istotne jest także, że skarżąca jest osobą o orzeczonym znacznym stopniu niepełnosprawności, co – jak wskazała – łączy się z koniecznością ponoszenia wysokich kosztów zakupu leków, świadczeń rehabilitacyjnych.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. c) oraz art. 262 i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.