Uzasadnienie
W dniu 24 września 2009 roku E. K. reprezentowany przez swojego syna – T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...], Nr [...] dotyczącą rozpatrzenia skargi E. K. na działalność Burmistrza W. w przedmiocie odmowy sprostowania protokołu spisowego z dnia [...], nr [...] w miejscowości J. w sprawie uregulowania własności gospodarstwa rolnego.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w W. wniosła o jej oddalenie oraz zasądzenie obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej w W. uznająca za bezzasadną wniesioną przez E. K. skargę na działalność Burmistrza W. w przedmiocie odmowy sprostowania protokołu spisowego z dnia [...], nr [...] w miejscowości J. w sprawie uregulowania własności gospodarstwa rolnego.
Przede wszystkim, biorąc po uwagę, że przedmiotem skargi była działalność (bezczynność) Burmistrza W. polegająca na odmowie sprostowania protokołu spisowego z dnia [...], nr [...] w miejscowości J. w sprawie uregulowania własności gospodarstwa rolnego należy stwierdzić, że zaskarżona uchwała nie została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej, lecz w sprawie incydentalnej i indywidualnej. Nie mieści się zatem w katalogu zawartym w art. 3 § 2 powołanej ustawy, a w szczególności w pkt 5 i 6 tego przepisu.
W ocenie sądu, skarga E. K., która została rozstrzygnięta wskazaną uchwałą Rady Miejskiej w W. z dnia [...], należy do kategorii skarg określonych w art. 227 k.p.a., w dziale VIII k.p.a.: "Skargi i wnioski". W tym też trybie podjęta była uchwała Rady Miejskiej w W. z dnia [...] (jako podstawę prawną uchwały wskazano art. 229 pkt 3 k.p.a.), która zawierała stanowisko Rady w sprawie skargi E. K. na działalność Burmistrza W. Wniesiona skarga w pełni odpowiadała kryteriom przewidzianym dla skargi obywatelskiej (powszechnej) określonej właśnie w dziale VIII k.p.a. Zauważyć w związku z tym należy, że postępowanie ze skargi powszechnej ma charakter postępowania administracyjnego uproszczonego, w którym nie ma stron postępowania, nie wydaje się rozstrzygnięć adresowanych do skarżącego, a tylko zawiadamia się ich o podjętych działaniach, nie ma toku instancji oraz standardowych środków zaskarżenia. Postępowanie takie kończy się czynnością materialno-techniczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi.
Z tych względów, w ocenie Sądu, zaskarżona przez E. K. uchwała Rady Miejskiej w W., jako podjęta w trybie art. 238 w zw. z art. 227 i art. 229 k.p.a. nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego.
Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a. nie ma zastosowania sądowa kontrola administracji publicznej, a skarga jako niedopuszczalna, podlega w takim przypadku odrzuceniu (por. m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt I OSK 1110/04, niepubl.). Stanowisko takie prezentuje także doktryna prawa, gdzie stwierdza się, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, albowiem ta kategoria czynności różnego rodzaju organów państwowych i organizacji społecznych nie mieści się w wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2000 r., s. 770).
Prezentowany w powyższych orzeczeniach i doktrynie prawa pogląd sąd orzekający w sprawie w pełni podziela. Tym samym, skoro skarga E. K. nie mieści się w kategorii spraw z zakresu administracji publicznej, które wymienia art. 3 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi., stwierdzić należy, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł, jak w postanowieniu.
a.ł.