Uzasadnienie
W dniu 5 czerwca 2012 roku A. B. D. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na postanowienie Rektora U. z dnia [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Skarga zawierała wniosek o ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu.
W złożonym na wezwanie sądu urzędowym formularzu PPF skarżący rozszerzył swój wniosek domagając się przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Ze złożonego oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz informacji zawartych w pierwotnym wniosku skarżącego wynika, że samodzielnie prowadzi on gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest renta inwalidzka wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 920 zł netto. Skarżący zamieszkuje w wynajętym mieszkaniu o powierzchni 29 m2 nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Skarżący jest inwalidą narządu ruchu oraz osobą niewidomą. Dużą część skromnych środków utrzymania przeznacza na leczenie i stałą rehabilitację.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Wniosek jest zasadny.
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r, poz. 270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (punkt 4 formularza wniosku), czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Stosownie do regulacji zawartej w art. 246 § 1 pkt 1 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Należy jeszcze podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wskazał, iż jest inwalidą narządu ruchy oraz osobą niewidomą, samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest renta inwalidzka z dodatkiem pielęgnacyjnym w wysokości 920 zł netto. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w sprawie niniejszej (100 zł) oraz treść art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zasadnym jest więc przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.