Uzasadnienie
III SA/Łd 534/12
Pismem z dnia 18 czerwca 2012 r. D. G. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność Starosty [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając urzędowy formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał na swoją trudną sytuację finansową, fakt, iż obecnie nie pracuje, a osiągane przez niego dochody mają charakter sporadyczny (umowy o dzieło). Podniósł, że uiszcza alimenty na rzecz córki w kwocie 560 zł. Jest zadłużony u znajomych i rodziny na ok. 6.000 zł. Mieszka z niepełnosprawną żoną i 12-letnią córką. W praktyce rodzina utrzymuje się z dochodów z tytułu umowy o pracę żony skarżącego. Jak wskazał w związku z trudną sytuacją finansową rodziny zamierza ubiegać się o zasiłek rodzinny.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną oraz 12-letnią córką. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 42 m2 oraz działki rolnej o powierzchni 0,21 ha. Zgodnie z oświadczeniem, dochody w gospodarstwie domowym stanowią: dochody z tytułu umowy o pracę żony skarżącego w kwocie 2.000 zł oraz z tytułu umowy o dzieło samego skarżącego w kwocie ok. 190 zł miesięcznie. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że obecne dochody w gospodarstwie domowym skarżącego stanowi jedynie dochody jego żony z tytułu umowy o pracę w kwocie 2.000 zł oraz dochody samego skarżącego w wysokości ok. 190 zł z tytułu umów o dzieło.
Należy mieć także na uwadze fakt, iż żona skarżącego jest osobą niepełnosprawną, a rodzina ma na utrzymaniu niepełnoletnie dziecko. Z osiąganego dochodu skarżący pokrywa koszty bieżącego utrzymania, zwiększone koszt zakupu leków oraz zapewnienia świadczeń zdrowotnych oraz opłaca zasądzone wcześniej alimenty w kwocie 560 zł. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności i przedmiotów wartościowych.
W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, czy zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącego i jego rodziny. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.