Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodziz 12 września 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 535/14

Uzasadnienie

Decyzją z dnia[...], nr [...]Dyrektor Izby Celnej w Ł. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. z 2012r. Dz. U. poz. 749 ze. zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia[...], nr [...]określającą P.P.H.U. A zobowiązanie w podatku akcyzowym za maj 2012r. w kwocie 283 018,00 zł i odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym wraz z odsetkami za maj 2012r. w wysokości 100 563,00 zł.

W skardze na powyższą decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji zarzucił:

1. 1) naruszenie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. – Prawo celne (tekst jedn. Dz.U. z 2013r., poz. 727 ze zm.) w zw. z art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i 197 § 1 Ordynacji podatkowej polegające na:
2. a) dowolnym ustaleniu, że podstawowym składnikiem użytym do produkcji produkowanego przez skarżącego wyroku nie jest słód lecz syrop glukozowy, pomimo, że to słód a nie syrop glukozowy ma decydujący wpływ na charakter i smak tego wyrobu;
3. b) dowolnym ustaleniu, że produkowany przez skarżącego wyrób nie może być klasyfikowany do kodu CN 2203 00, tylko do kodu 2206(mieszanina napoju fermentowanego i napoju bezalkoholowego), a co za tym idzie, że produkowany wyrób nie jest piwem w rozumieniu art. 94 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z art. 2 dyrektywy Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992r. w zw. z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87, tj. wyrobem zawierającym mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęta pozycją CN 2206 00;
4. c) dowolnej, a nie swobodnej ocenie materiału dowodowego, tj. opinii wydanych przez Uniwersytet Przyrodniczy we W. oraz przez Uniwersytet Rolniczy B w K. i poprzestanie na wynikach badań przeprowadzonych przez Laboratorium Celne w B. co doprowadziło do wadliwych ustaleń faktycznych w zakresie procesu produkcji piwa i prawidłowości dokonanej przez podatnika klasyfikacji produkowanego wyroby do kodu CN 2203;
5. d) niewyjaśnienie pojęć specjalistycznych do których odnoszą się przepisy prawa, tj. proces produkcyjny, stopnie plato czy brzeczka, pomimo tego, że do dokonania ustaleń konieczne było posiadanie wiadomości specjalnych.
6. 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 94 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w zw. z art. 2 dyrektywy Rady 92/83/EGW z dnia 19 października 1992r. (Dz.U.UE.L.1992.316.21) i rozporządzenia Komisji (UE) 861/2010 (Dz.U. UE.L.2010.284.1) poprzez ich błędna wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że piwem otrzymywanym ze słodu według kodu CN 2203 nie może być wyrób, w przypadku którego do wyprodukowania brzeczki nastawnej użyto ekstraktu słodowego, syropu glukozowego, kwasku cytrynowego i wody, jeżeli udział składników niesłodowych w brzeczce jest przeważający w stosunku do składników słodowych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenie.

W dniu 12 września 2014r. na rozprawie strony niniejszego postępowania zostały poinformowane, że do tut. sądu wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 847/13, która została zarejestrowana w Naczelnym Sadzie Administracyjnym pod sygn. akt I GSK 978/14. Istota problemu, jaki wystąpił w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania we wskazanej powyżej sprawie o sygn. akt III SA/Łd 847/14. Wobec powyższego obecni na rozprawie pełnomocnik skarżącego i pełnomocnik organu administracji zgodnie wnieśli o zwieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej od wskazanego powyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 lutego 2014r., sygn. akt III SA/Łd 847/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, albowiem pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa.

W stanie faktycznym, jaki wystąpił w rozpoznawanej sprawie sąd uznał, że zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalny i nie prowadzi do obejścia przepisów prawa. Istota problemu, jaki wystąpił w niniejszej sprawie jest tożsama z problemem będącym przedmiotem rozpoznania we wskazanej powyżej sprawie o sygn. akt III SA/Łd 847/13. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że strony niniejszego postępowania wyraziły zgodną wolę przerwania biegu postępowania, a także przez wzgląd na jednolitość orzecznictwa sądowego i ekonomię procesową Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zasadne jest by do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I GSK 978/14, postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 126 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

k.ż.