Uzasadnienie
III SA/Łd 535/18
M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji w przedmiocie odmowy umorzenia części grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego. W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi sformułował wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia do kosztów sądowych, przedkładając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na druku "PPF".
Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe z żoną i dwojgiem dzieci (16 i 17 lat). Skarżący utrzymuje się z zasiłku przedemerytalnego w wysokości ok. 1.067 zł, a jego żona uzyskuje dochody z gospodarstwa rolnego w kwocie 300 zł. Wskazał, iż jest właścicielem domu o powierzchni 75 m2 oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 3,58 ha. Nie posiada żadnych innych nieruchomości, nie posiada także oszczędności. W treści wniosku wskazał na ponoszone bieżące wydatki, które wyliczył na ok. 1.000 zł (m.in. opłaty za media, opał, interenet, telefon), które nie obejmują wydatków na żywność.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wskazać na sytuację materialno-bytową skarżącego, w tym kwotę osiąganego dochodu i niezbędnych wydatków. Dochody gospodarstwa domowego skarżącego zamykają się kwotą ok. 1.367 zł. Z tych dochodów skarżący pokrywa bieżące wydatki i koszty utrzymania, w tym opłaty mieszkaniowe, zakup leków. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności. Główny dochód skarżącego stanowi świadczenie przedemerytalne.
Z powyższego wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego może w istotnym stopniu wpłynąć na jego sytuację materialną. Stąd też biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.