Uzasadnienie
III SA/Łd 543/14
Uzasadnienie
W związku ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za kwiecień 2009 r. K.R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Jak wynika ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i córką. Skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z tytułu której deklaruje miesięczne dochody w kwocie 97.669,47 zł, żona skarżącego otrzymuje zasiłek przedemerytalny w kwocie 775,38 zł. Strona posiada dom o powierzchni 160 mkw., nieruchomość rolną o powierzchni 9 ha, stacje paliw i pawilony handlowe, a także wykorzystywane do działalności samochody i naczepy. Strona nie zadeklarowała posiadania oszczędności, wartościowych przedmiotów ani papierów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że zatrudnia 27 osób, terminowo wypłaca wynagrodzenia, płaci składki ZUS, nie ma zaległości w Urzędzie Skarbowym. W roku 2012 r. zaciągnął kredyt na finansowanie bieżącej działalności gospodarczej (obecnie 558.809 zł), podpisał umowę leasingu samochodu ciężarowego na kwotę 300.000 zł, zobowiązania klientów na dzień dzisiejszy przekraczają kwotę 2 mln zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżącego, należy stwierdzić, iż wniosek wnioskodawcy nie zasługuje na uwzględnienie.
Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż skarżący deklaruje osiąganie regularnych i znacznych dochodów (ok. 97.000 zł) z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wynika z uzasadnienia wniosku działalność gospodarcza jest dochodowa, strona nie zalega z wynagrodzeniami ani daninami publicznymi, inwestuje w nowe środki transportu. Nie ma zatem podstaw do przyjęcia, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Już tylko powyższy fakt pozwala na uznanie, że strona nie może być zaliczona do kręgu osób ubogich, którym przysługuje prawo do zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślenia przy tym wymaga, że strona nie powołała się na ponoszenie żadnych wydatków o charakterze nadzwyczajnym, których wystąpienie i wysokość mogłyby uzasadniać twierdzenie, że przy deklarowanej kwocie dochodów strona nie ma zdolności płatniczych. Ponoszenie wydatków związanych z funkcjonowaniem i rozwojem przedsiębiorstwa zaliczane jest bowiem do kosztów działalności gospodarczej i pozostaje bez wpływu na wysokość deklarowanych dochodów.
Reasumując, w ocenie Referendarza sądowego skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania przed sądem administracyjnym, zwłaszcza że wysokość wpisu sądowego od skargi wynosi 1500 zł, zaś kwota ewentualnych i przyszłych kosztów sądowych to 850 zł (opłata kancelaryjna za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem w przypadku oddalenia skargi - 100 zł, wpis od skargi kasacyjnej – 750 zł).
Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG