Uzasadnienie
III SA/Łd 545/18
O. J. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Rektora Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Ł. z [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów. W treści skargi strona skarżąca sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy, załączając następnie – po wezwaniu sądu - formularz wniosku na druku "PPF".
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z matką i bratem. Jest właścicielem mieszkania o powierzchni 32 m2. Na dochody gospodarstwa domowego składają się dochody ze stosunku pracy matki skarżącej w kwocie 2.261 zł. Skarżąca nie posiada żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł, ani żadnych oszczędności. Wskazała na ponoszone bieżące wydatki, w tym opłaty za media – ok. 800 zł i czynsz – ok. 285 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącej, referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Ze złożonego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że dochody gospodarstwa domowego skarżącego zamykają się kwotą 2.261 zł, co daje średniomiesięcznie na jedną osobę ok. 750 zł. Z tego dochodu skarżąca pokrywa koszty bieżącego utrzymania itp. Istotne jest przy tym, że z tego dochodu utrzymują się: skarżąca, jej matka i brat. Skarżąca nie posiada oszczędności ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w części (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
a.l.