Uzasadnienie
III SA/Łd 553/17
K.M.-C. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o ustanowienie jej radcy prawnego, w sprawie z jej skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie choroby zawodowej.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe z mężem. Oboje utrzymują się z emerytur w łącznej kwocie 3165 zł. Małżonkowie mieszkają w jednorodzinnym domu, posiadają także 15-letnie auto o wartości ok. 6000 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżąca, wskazując na wysokie stałe bieżące koszty utrzymania i leczenia, stwierdziła, że nie stać jej na wynajęcie we własnym zakresie radcy prawnego.
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Stosownie do przepisów art. 243 § 1 i art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Zgodnie zaś z art. 245 § 3 prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje m.in. tylko ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze sytuację rodzinną oraz materialną, przedstawioną przez skarżącą, za uzasadnione należy uznać przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Strona w sposób dostateczny wykazała, że zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym świadczy przede wszystkim sytuacja osobista i materialna, którą kształtują w przede wszystkim niewielkie dochody.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
lf