Uzasadnienie
W dniu 12 maja 2015 roku M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Uczelnianej Komisji Stypendialno-Socjalnej Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w roku akademickim 2014/2015.
Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2015 roku sędzia sprawozdawca wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez wykazanie, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpała środek zaskarżenia, a mianowicie złożyła do organu administracji publicznej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z treścią art. 127 § 3 K.p.a.
Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącej w dniu 15 czerwca 2015 roku.
Pomimo prawidłowo doręczonego wezwania skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)-dalej p.p.s.a. wymienia niewyczerpanie (przez wnoszącego skargę) środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.).
W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Uczelnianej Komisji Stypendialno-Socjalnej Studentów Uniwersytetu [...] z dnia [...]. Od powyższej decyzji, pomimo błędnego pouczenia, stronie przysługiwało prawo do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Z akt sprawy wynika, że skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez wykazanie, że przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego wyczerpała środek zaskarżenia, a mianowicie złożyła do organu administracji publicznej wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z treścią art. 127 § 3 K.p.a. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącej na adres wskazany w skardze w dniu 15 czerwca 2015r., a zatem 7-dniowy termin do wykonania wezwania, rozpoczął swój bieg od dnia 16 czerwca 2015r., a upływał w dniu 22 czerwca 2015r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi.
Złożenie skargi do sądu administracyjnego bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku w postępowania administracyjnego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia służących w toku postępowania administracyjnego, a skarga na rozstrzygnięcie organu administracji pierwszej instancji jest niedopuszczalna, sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę odrzucił.
a.ł.