Uzasadnienie
W skardze z dnia 13 września 2010 r. M. P. wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W odpowiedzi na skargę z dnia 12 października 2010 r. Dyrektor Izby Celnej wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem z dnia [...]r. nr [...]na podstawie art. 216, art. 233 § 1 ust. 2 lit. a Ordynacji podatkowej i art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnił skargę skarżącej i uchylił w całości zaskarżone postanowienie z dnia [...] r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2010 r., pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 9 listopada 2010 r. wyjaśnił, że cofa skargę pod warunkiem przyznania mu wynagrodzenia jako pełnomocnikowi, natomiast w wypadku przeciwnym skargę nadal popiera i uznaje ją za zasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Izby Celnej w Ł. wydając postanowienie z dnia [...] r. nr [...] uchylające w całości zaskarżone do tutejszego Sądu postanowienie z dnia [...] r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006).
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075 ze zm.).
Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że zgodnie z treścią z cytowanego wyżej przepisu i utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych zwrot niezbędnych kosztów postępowania powinien być bezpośrednio zasądzony na rzecz strony skarżącej, a nie na rzecz jego pełnomocnika (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2008 r. sygn. akt I OZ 114/08 Lex nr 518268).
W przedmiotowej sprawie na kwotę zasądzonych kosztów składa się wynagrodzenie doradcy podatkowego w wysokości 240 złotych oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych.
D.T.