Uzasadnienie
J.N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.
Skarżący w treści skargi wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podniósł, że istnieje ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącego i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji jej poprzedzającej, co może prowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącego. Wskazał w związku z tym, że jego dochód za 2016 rok wyniósł 63.415 zł więc w przeliczeniu na jeden miesiąc około 5200 zł. Natomiast jeśli chodzi o 2015 rok to dochód skarżącego wyniósł jedynie około 47.000 złotych (miesięcznie około 3.900 złotych) a w roku 2014 dochód wyniósł około 42.000 złotych (miesięcznie około 3.500 zł). Na dowód powyższego, skarżący przedłożył zeznanie podatkowe PIT-36 za rok 2016, 2015 i 2014. Powyższe, zdaniem skarżącego, wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji odbije się znacznie na kondycji finansowej jego i rodziny.
Postanowieniem z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 572/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącemu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji objętej wnioskiem wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Jak wynika z akt sprawy skarżącemu wymierzono karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem w wysokości 12.000 zł. Sąd podkreślił, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
Zdaniem Sądu nie uprawdopodobniono w szczególności, że uiszczenie tej kwoty przekracza możliwości finansowe skarżącego i wywoływałoby jego niewypłacalność. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie pełnymi danymi o aktualnym stanie majątkowym skarżącego. Tymczasem wskazał on tylko na wysokość uzyskiwanych dochodów w 2014, 2015 i 2016 roku. Nie sposób określić faktyczną, obecną sytuację majątkową strony skarżącej. Istotne dla oceny sytuacji majątkowej i faktycznych możliwości płatniczych strony, w szczególności w kontekście możliwości zapłaty kary pieniężnej w kwocie 12.000 zł byłyby informacje o składnikach majątku ruchomego i nieruchomego pozostających w dyspozycji skarżącego. Niezwykle istotne byłyby zestawienia wyciągów z rachunków bankowych, ze wskazaniem wykonywanych operacji z tych rachunków oraz informacją o zgromadzonych na nich środkach pieniężnych, w szczególności informacja o ewentualnych lokatach bankowych i kwotach na tych lokatach ewentualnie zgromadzonych.
W dniu 11 sierpnia 2017 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącego z dnia 8 sierpnia 2017 r. pt "Ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej". W uzasadnienia skarżący wskazał, iż nie posiada żadnych lokat bankowych ani oszczędności. Prowadzona przez niego działalność gospodarcza nie przynosi dochodów. W miesiącu lipcu osiągnął stratę w wysokości 702,33 zł, w czerwcu stratę wynoszącą 644,50 zł a w maju zysk w wysokości 193,69 złotego. W załączeniu przedstawił zaświadczenie o dochodach z działalności. Jednocześnie skarżący poinformował, że jego małżonka jest zatrudniona na umowę o pracę i jej wynagrodzenie brutto wynosi 2700 złotych. W załączeniu przedstawił zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach.
Wskazał, że obecnie ciężar utrzymania domu przeszedł całkowicie na żonę. W sytuacji dalszego egzekwowania decyzji ich gospodarstwo domowe nie będzie w stanie funkcjonować nawet w zakresie zaspokojenia najbardziej podstawowych potrzeb i nie będzie już możliwe wyjście z aktualnej bardzo złej sytuacji majątkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 2 pkt 1 P.p.s.a., który stanowi podstawę zakwestionowanego przez uczestników postanowienia Kolegium, w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności, wydane na podstawie § 2, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (art. 61 § 4 P.p.s.a.). Takie żądanie wynika z treści pisma procesowego skarżącego z dnia 8 sierpnia 2017 r. Jednakże skarżący w piśmie tym nie wykazał żadnych "zmian okoliczności", które legły u podstaw wydania postanowienia z dnia 27 lipca 2017 r.
Skarżący wskazał wprawdzie, iż nie posiada żadnych lokat bankowych ani oszczędności. Nie wskazał jednak żadnych informacji o składnikach majątku ruchomego i nieruchomego pozostających w jego dyspozycji. Wskazał na swoją złą sytuację majątkową oraz fakt, że ciężar utrzymania domu przeszedł całkowicie na żonę, której wynagrodzenie brutto wynosi 2700 zł. Wskazał, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza przynosi straty, nie przedstawił jednak żadnego zestawienia wyciągów z rachunków bankowych swoich czy też żony, ze wskazaniem wykonywanych operacji z tych rachunków.
To prowadzi do wniosku, że w sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 61 § 4 P.p.s.a. Przez zmianę okoliczności należy rozumieć zmianę okoliczności faktycznych, jakie organ przyjął za przesłankę rozstrzygnięcia, jak i zmianę okoliczności prawnych, które uzasadniałyby wydanie postanowienia odmiennej treści niż to, które zostało wydane uprzednio. Na stronie domagającej się zmiany lub uchylenia postanowienia spoczywa ciężar wykazania takiej zmiany okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2008 r.,sygn. akt II OZ 569/08, Lex nr 493611). Strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia o winna jest zatem wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek. W rozpoznawanej sprawie brak jest wskazania jakiejkolwiek zmiany okoliczności.
W rezultacie Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniały podstawy do uchylenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 572/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dlatego wniosek w tym przedmiocie nie został uwzględniony.
Stąd na podstawie art. 61 § 4 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a orzeczono jak w sentencji.
bg