Uzasadnienie
Wojewoda [...] wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na uchwałę Rady Gminy Goszczanów[...] z dnia [...] nr [...] w sprawie powołania na czas zastępstwa skarbnika gminy.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy [...] wyjaśniła, że w dniu [...] podjęła uchwałę nr [...] zmieniającą uchwałę Nr [...] z dnia [...] w sprawie powołania na czas zastępstwa skarbnika gminy. Gmina wniosła o umorzenie postępowania.
W odpowiedzi na wezwanie z dnia 3 lipca 2018 r., pełnomocnik Wojewody [...] w piśmie z dnia 12 lipca 2018 r. oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Postępowanie w sprawie należało umorzyć.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 t.j. ze zm.), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w rozpoznawanej sprawie należy uznać, że Wojewoda [...] skutecznie cofnął skargę. Sąd nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek, które dają podstawy do stwierdzenia, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Cofnięcie niniejszej skargi nie spowoduje bowiem obejścia przepisów prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.
R.T.