Uzasadnienie
W dniu 2 sierpnia 2005 r. T. M. złożyła pismo zatytułowane "pozew", którym wniosła skargę "na tytuł wykonawczy wydany przez Urząd Miasta w T. z [...] nr [...]
" wnosząc o jego uchylenie w całości, a także wystąpiła z żądaniem zwrotu sumy 1.156,09 zł wraz z odsetkami i dodatkowymi kosztami. Jednocześnie oświadczyła w ww. piśmie m.in., że w dniu 21 września 2004 r. otrzymała pismo z Urzędu Skarbowego, którym została zawiadomiona o zajęciu świadczeń emerytalnych.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 19 lutego 2004 r. Burmistrz Miasta T. wystawił przeciwko T. M. tytuł wykonawczy nr [...] na kwotę 963,50 zł. Skarżąca złożyła w dniu [...] w Urzędzie Miasta w T. zażalenie, w którym wniosła o wycofanie ww. tytułu wykonawczego i zwrot już wyegzekwowanych kwot wraz z odsetkami.
Zarządzeniem z 4 sierpnia 2005 r. przewodniczący wydziału wezwał skarżącą m.in. do wypowiedzenia się, czy składała zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z zawartym w tytule wykonawczym pouczeniem. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że znane było jej pouczenie zawarte na tytule wykonawczym, oraz że podjęła "odpowiednie kroki jednak nie zostało wydane jakiekolwiek orzeczenie".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że sąd potraktował pismo (pozew) T. M. jako skargę do sądu administracyjnego. Z jego treści wynika bowiem, że skarżąca domaga się kontroli działalności administracji publicznej, którą to kontrolę sądy administracyjne sprawują na mocy art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269). W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Strona wniosła skargę na tytuł wykonawczy. W tym miejscu należy zaznaczyć, że tytuł wykonawczy nie jest decyzją w rozumieniu k.p.a., lecz swoistym dokumentem urzędowym warunkującym wszczęcie egzekucji (por. R. Hauser, Z. Leoński: Postępowanie egzekucyjne w administracji. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, str. 86-87). Tytuł wykonawczy nie jest również żadnym innym aktem, ani czynnością wymieniona w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a., podlegającym zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze skargę należało uznać za niedopuszczalną.
Dodatkowo należy podnieść, że w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przed rozpoznaniem skargi sąd ustala zatem w pierwszej kolejności, czy skarżący wyczerpał przysługujące mu środki zaskarżenia.
Z pouczenia zawartego w tytule wykonawczym doręczonym skarżącej wynika, że skarżącej przysługiwało prawo wniesienia zarzutu w terminie 7 dni. Skarżąca potwierdza, że znała pouczenie zawarte w treści tytułu wykonawczego, o prawie zgłoszenia w terminie 7 dni zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji. Z akt administracyjnych wynika, że z prawa tego nie skorzystała.
Skarżąca zatem nie wyczerpała dostępnych środków prawnych w administracyjnym toku instancji tj. trybu z art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz.U. z 2002 r. nr 110, poz. 968).
Gdyby nawet przyjąć, że wniesione przez stronę zażalenie z dnia 12 maja 2005 r. było w jej opinii złożeniem zarzutów, o których mowa w pouczeniu zawartym w tytule wykonawczym, to wniesienie skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącej w postępowaniu egzekucyjnym, w trybie art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, należy potraktować również jako nie dopełnienie wynikającego z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunku dopuszczalności skargi.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.