Uzasadnienie
III SA/Łd 590/19
J. D. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 sierpnia 2018 r., III SA/Łd 496/18 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2019 r., II GSK 1840/18.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Ł. wnosił o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) [dalej; ustawa p.p.s.a.] – w brzmieniu obowiązującym po 15 sierpnia 2015 r. – w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Obecne brzmienie art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. dopuszcza wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 listopada 2016 r., I OSK 160/16).
Zauważyć bowiem należy, iż nowelą z kwietnia 2015 r. w art. 149 ustawy p.p.s.a. została kompleksowo uregulowana sprawa skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy p.p.s.a., co skutkowało wykreśleniem z art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. wyrazów "oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności", ograniczając tym samym zastosowanie tego przepisu jedynie do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (por. w tym zakresie uzasadnienie do projektu zmian z 10.07.2013 r., VII kadencja, druk sejm. nr 3074).
Tymczasem w realiach niniejszej sprawy wyrokiem z 10 stycznia 2019 r., II GSK 1840/18 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 23 sierpnia 2018 r., III SA/Łd 496/18.
Powyższym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł..
W tych okolicznościach skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, ponieważ została wniesiona na niewykonanie wyroku uchylającego decyzję organu administracji, a nie na wyrok uwzględniający skargę w sprawie bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy – Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
e.o.