Uzasadnienie
III SA/Łd 598/10
Pismem z dnia 5 października 2010 r. A. S. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę. Po otrzymaniu uzasadnienia wyroku wraz z pouczeniem o prawie wniesienia środka zaskarżenia strona sformułowała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, zakreślając w formularzu alternatywnie "ustanowienie adwokata" i "ustanowienie radcy prawnego".
W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że jest osobą długotrwale bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie osiąga żadnych dochodów. Wskazał także, że posiada zadłużenie w wysokości ok. 145.000 zł. Jak oświadczył, nie posiada nawet środków wystarczających na bieżące utrzymanie.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Skarżący nie wykazał posiadania jakichkolwiek dochodów, nie posiada także żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zgodnie z przekazanym oświadczeniem nie posiada własnego domu, mieszkania ani żadnych innych nieruchomości. Do wniosku załączył kserokopię decyzji orzekającej o uznaniu go za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej.
Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest utrata statusu osoby bezrobotnej. Spełnione zostały tym samym warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. b) wskazywanej ustawy. Wniosek skarżącego nie może zostać w związku z tym uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta on już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego względu postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (pkt 1 postanowienia).
Z kolei jak wynika z art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.
Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Zgodnie z oświadczeniem nie uzyskuje żadnych dochodów, nie posiada ponadto żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.
W tym stanie faktycznym należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla siebie. Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów, ponosi natomiast niewątpliwie koszty bieżącego utrzymania.
Wobec nie sprecyzowania przez skarżącego, czy wnosi o ustanowienie adwokata, czy też radcy prawnego, referendarz sądowy zdecydował się ustanowić skarżącemu radcę prawnego. Nadmienić w tym miejscu jedynie należy, że profesjonalny pełnomocnik, zarówno w osobie adwokata jak i radcy prawnego ma identyczny zakres kompetencji i prawnych możliwości występowania przed sądami administracyjnymi.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b) oraz art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.