Uzasadnienie
III SA/Łd 599/15
Pismem z dnia 31 maja 2012 r. K. W. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
W związku z wezwaniem do uiszczenia wpisu do skargi strona skarżąca uiściła żądany wpis w kwocie 770 zł.
Wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę, po uprzednim uchyleniu wcześniejszego wyroku przez NSA.
Następnie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy, przedkładając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF".
Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach oraz załączonych do niego dokumentów wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną oraz trojgiem dzieci, którego źródłem utrzymania jest renta chorobowa skarżącego w wysokości 1.685,56 zł, dochód z działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego w wysokości ok. 900 zł miesięcznie (za 2014 roku). Dochód firmy w okresie od 1 stycznia do 31 maja br. zamknął się kwotą 1.119 zł. Dwoje dzieci wnioskodawcy otrzymuje stypendia naukowe w łącznej kwocie 950 zł miesięcznie. Żona skarżącego ma obecnie zawieszoną działalność gospodarczą. Z jej tytułu w 2014 roku odnotowała stratę 8.122 zł. Strona jest właścicielem domu o powierzchni ok. 100 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,8 ha i nieruchomości położnej we wsi Ł., w której mieści się sklep prowadzony przez skarżącego a ponadto samochodu Volkswagen Caddy (2008 rok produkcji) o wartości 17.000 zł. Skarżący oświadczył, że 30 kwietnia br. dokonał spłaty ostatniej raty zaległości z tytułu podatku akcyzowego za 2009 rok, która wynosiła 42.403 zł, należności z tego tytułu pokrył z kredytów. Źródłem finansowania działalności gospodarczej skarżącego jest także kredyt w rachunku na kwotę 50.000 zł. Aktualne zobowiązania wobec banków rodziny skarżącego wynoszą ok. 107.000 zł.
Referendarz Sądowy zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) [dalej: ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi], prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 powoływanej ustawy uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie, co stanowi przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając wniosek skarżącego, referendarz sądowy miał na względzie przede wszystkim, że wnioskodawca wspólnie z żoną oraz trojgiem dzieci prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest renta chorobowa skarżącego męża w wysokości 1.685 zł, dochód z działalności gospodarczej prowadzonej przez niego, który w okresie od 1 stycznia do 31 maja br. zamknął się kwotą 1.119 zł. Dwoje dzieci wnioskodawcy otrzymuje stypendia naukowe w łącznej kwocie 950 zł miesięcznie. Żona skarżącego ma zawieszoną działalność gospodarcza i z jej tytułu w 2014 roku odnotowała stratę 8.122 zł. Strona jest właścicielem domu o powierzchni ok. 100 m2, w którym zamieszkuje wraz z rodziną oraz gospodarstwa rolnego o powierzchni 4,8 ha i nieruchomości położnej we wsi Łękińsko, w której mieści się sklep prowadzony przez skarżącego, a ponadto samochodu Volkswagen Caddy (2008 rok produkcji) o wartości 17.000 zł. Uwzględniając powyższe oraz fakt, że przed tutejszym sądem skarżący i jego żona prowadza kilka spraw, a łączna wysokość obciążających wpisów sądowych wynosi ponad 600 zł stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało uznać, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, dlatego, w celu zachowania prawa do sądu, zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie.
Zauważyć jednakże w tym miejscu należy, że wpis od skargi w niniejszym postępowaniu został przez wnioskodawcę uiszczony w prawidłowej wysokości. Przy czym sam wniosek o przyznanie prawa pomocy złożył on w dniu 13 sierpnia 2015 r., tj. już na etapie po uiszczeniu wpisu od skargi, po wyroku oddalającym skargę. Istotne jest w związku z tym, że wniosek taki wywiera skutki prawne od daty jego wniesienia, nie obejmuje zatem zwolnienia od kosztów, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 125/04, niepubl.).
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.