Uzasadnienie
W dniu 17 grudnia 2014 r. "A." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na czynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w postaci informowania innych organów administracji publicznej o wynikach kontroli przeprowadzonej w skarżącej spółce. Skarga została wniesiona bezpośrednio do sądu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 18 grudnia 2014 r. skarga została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod nr III KO/Łd 113/14 i przekazana do organu administracji publicznej w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przekazania akt sprawy.
W odpowiedzi na skargę z dnia 15 stycznia 2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niezachowanie trybu, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. W przypadku nieuwzględnienia powyższego organ administracji wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U.2012r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i pkt 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia praw, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że zaskarżona czynność podlega kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednakże przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie nie zostało poprzedzone wystąpieniem przez skarżącą do [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, że skarga została złożona w biurze podawczym sądu w dniu 17 grudnia 2014 r. (prezentata – k. 2 akt sądowych). Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 18 grudnia 2014 r. skarga została przesłana do organu administracji publicznej w celu udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przekazania akt sprawy. Przesyłka została doręczona w dniu 22 grudnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 13 akt sądowych).
Natomiast z nadesłanych do sądu akt administracyjnych wynika, że datowane na dzień 29 grudnia 2014 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do organu w dniu 5 stycznia 2015 r.
Zestawienie powyższych dat (daty wniesienia skargi z datą wezwania do usunięcia naruszenia prawa) bezspornie wskazuje, że skarżąca spółka nie dochowała trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a., co czyni skargę niedopuszczalną. Zawarty w powołanym przepisie zwrot "po uprzednim wezwaniu" oznacza bowiem, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na czynność będącą przedmiotem niniejszej skargi, było wcześniejsze wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Wystąpienie z tym wezwaniem po wniesieniu skargi, co miało miejsce w przedmiotowym stanie faktycznym, tego warunku nie dopełnia.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.