Uzasadnienie
III SA/Łd 60/19
Decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1257)- dalej: k.p.a; ar. 84 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 199 7 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1990) – dalej: p.r.d. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...]., nr [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia E.N. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów nr [...]
W sprawie ustalono następujący stan faktyczny:
Wnioskiem z dnia 21 sierpnia 2018 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...] wystąpił do Starosty [...] o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia E.N. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów. Uzasadniając wskazał, iż Transportowy Dozór Techniczny Oddział Terenowy w Warszawie zawiadomił Prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przez E.N., uprawnionego diagnostę, zatrudnionego w Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów Przedsiębiorstwa Komunikacji Samochodowej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], przestępstwa polegającego na przeprowadzeniu przez skarżącego w dniu 26 kwietnia 2018 r., z wynikiem pozytywnym, badania technicznego pojazdu o nr rej. [...] wyposażonego w zamontowane urządzenie techniczne – zbiornik LPG (nr fabr. [...], data produkcji 01.2008), które to urządzenie w dniu badania nie posiadało ważnej decyzji zezwalającej na jego eksploatację, wydanej przez organ właściwej jednostki dozoru technicznego.
Decyzja zezwalająca na eksploatację powyższego urządzenia została wydana dopiero w następstwie przeprowadzonego w dniu 9 maja 2018 r. badania okresowego, z terminem ważności do dnia 31 stycznia 2028 r.
Zawiadomieniem z dnia 23 sierpnia 2018 r. Starosta [...] poinformował skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia posiadanych przez niego uprawnień diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów.
W piśmie z dnia 3 września 2018 r. skarżący odnosząc się do stawianych mu zarzutów wyjaśnił, iż w dniu 26 kwietnia 2018 r. do Okręgowej Stacji Kontroli Pojazdów [...] przyprowadzony został pojazd o nr rej. [...] wyposażony w instalację LPG, celem przeprowadzenia okresowego badania technicznego pojazdu. Właściciel pojazdu poinformował skarżącego, iż instalacja gazowa pojazdu posiada termin ważności do maja 2018 r. W oparciu o powyższe oświadczenie, po pobraniu opłaty za przeprowadzenie badania technicznego, diagnosta dokonał wpisu pojazdu do rejestru badań technicznych, w którym co istotne widniał wpis o instalacji gazowej z maja 2008 r. Następnie osobiście wjechał na ścieżkę diagnostyczną celem przeprowadzenia badania, zakończonego wynikiem pozytywnym. Po wyjechaniu pojazdem z hali oddał kluczyki właścicielowi pojazdu i przystąpił do wypełniania niezbędnej dokumentacji, w tym dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu o pozytywnym wyniku przeprowadzonego badania pojazdu.
Wypełniając drugą cześć zaświadczenia, w której niezbędne jest zamieszczenie danych z dokumentu legalizacji butli stwierdził, że termin legalizacji tego urządzenia upłynął. Z uwagi na powyższe poinformował właściciela pojazdu o konieczności zmiany wyniku przeprowadzonego badania technicznego na negatywny i stosownej korekty zapisu w dokumentach. Poinformował kierowcę, że musi on niezwłocznie jechać na ponowną legalizację butli i ponownie przyjechać na badanie techniczne. Stwierdzając brak papieru w drukarce, co uniemożliwiało wystawienie skorygowanego zaświadczenia, udał się do innego pomieszczenia. Wtedy usłyszał trzaśnięcie drzwiami, a po powrocie stwierdził, iż właściciel pojazdu o nr rej. [...] wyszedł zabierając ze sobą wszystkie dokumenty.
Tym samym nie miał możliwości dokonania korekty wadliwego wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu. Wskazał nadto, iż zgromadzone w sprawie dokumenty świadczą, iż jeszcze tego samego dnia właściciel pojazdu udał się na ponowną legalizację butli LPG. Powyższe w ocenie skarżącego wskazuje, że jego działanie nie zmierzało do sfałszowania wyniku przeprowadzonego badania technicznego pojazdu, a stanowiło wynik nieporozumienia i niekorzystnego zbiegu okoliczności.
Decyzją z dnia [...] Starosta [...] orzekł o cofnięciu E.N. uprawnienia diagnosty do wykonywania badań technicznych pojazdów nr [...]. Organ ten wskazał, że diagnosta powinien przystąpić do badania technicznego dopiero po przedstawieniu dokumentu potwierdzającego sprawność urządzenia technicznego. Brak tego dokumentu stanowi, stosownie do załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dna 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badanach (tekst jedn. Dz.U. z 2015 r., poz. 776 ze zm.) na podstawie Działu I pkt 10.5 usterkę istotną, to znaczy usterkę techniczną mogącą naruszać bezpieczeństwo ruchu drogowego i ochrony środowiska. W takim przypadku stosownie do § 6 ust. 2 ww. rozporządzenia uprawniony diagnosta zamieszcza wpis o usterkach do zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu, określa wynik badana jako negatywny, a następne informuje posiadacza pojazdu o konieczności przeprowadzenia badania technicznego polegającego na ponownym sprawdzeniu stwierdzonych usterek.
W omawianym przypadku diagnosta nie wystawił ww. dokumentu, a w dowodzie rejestracyjnym pojazdu zamieścił wpis dopuszczający pojazd do ruchu. W konsekwencji stanowi to naruszenie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym i skutkuje cofnięciem uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów.
Kwestionując zasadność wydanego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], w którym zarzucił naruszenie:
- - art. 7, art. 77 § 1, art. 79, art. 80 k.p.a. przez brak rozważenia wszelkich okoliczności faktycznych, a w szczególności, że wystawił zaświadczenie o negatywnym wyniku badania technicznego, chciał skorygować błędny wpis w dowodzie rejestracyjnym, ale mu to uniemożliwiono;
- - § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn.: Dz.U. z 2015 r. poz.776) przez pominięcie jego treści, z której wynika, iż ewentualne omyłki we wpisie do dowodu rejestracyjnego pojazdu mogą zostać poprawione;
- - art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. w zw. z art. 2 i art. 31 Konstytucji RP przez zastosowanie wobec niego nieproporcjonalnej sankcji w sytuacji dokonania omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym, pomimo, iż wystawił prawidłowe zaświadczenie o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania technicznego, popełniona omyłka w dowodzie rejestracyjnym nie została skorygowana nie z jego winy, a pouczony przez niego klient pojechał do Transportowego Dozoru Technicznego zabierając dowód rejestracyjny.
E. N. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i o umorzenie postępowania. Wniósł nadto o przesłuchanie w charakterze świadka Z.W.– właściciela pojazdu o nr rej. [...], na okoliczność przebiegu badania technicznego pojazdu oraz omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu oraz przeprowadzenie dowodu z protokołu przesłuchania świadka – Z. W. w Komendzie Powiatowej Policji w [...] z 5 września 2018 r. na okoliczność przebiegu badania technicznego pojazdu oraz dokonania omyłkowego wpisu, który niezwłoczne chciał skorygować po ustaleniu negatywnego wyniku badania technicznego.
Zaskarżoną decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy odwołał się do dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych oraz wskazał na obowiązujące przepisy prawne, w tym przepisy ustawy p.r.d. oraz wskazanego wcześniej rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. regulującego kwestie związane z przeprowadzaniem badań technicznych pojazdów, w tym wyposażonych w instalację LPG. W szczególności Kolegium wskazało, iż przepis art. 84 ust. 3 pkt 1 i pkt 2 p.r.d. nakłada na starostę obowiązek cofnięcia diagnoście uprawnienia w przypadku stwierdzenia uchybień polegających na przeprowadzeniu badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania oraz wydania zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami.
Z powyższego przepisu wyraźnie wynika obowiązek starosty do cofnięcia uprawnień diagnosty, co oznacza, iż organ nie posiada w powyższym zakresie jakiejkolwiek swobody w zakresie wydanego rozstrzygnięcia, czy też wyjątków w orzeczeniu o cofnięciu uprawnień diagnosty, zależnych od konkretnego stanu faktycznego danej sprawy. W przedmiotowej sprawie zdaniem Kolegium poza sporem pozostało, iż spełnione zostały obie przesłanki skutkujące koniecznością cofnięcia skarżącemu posianego uprawnienia diagnosty. Ustalono bowiem w sposób bezsporny, że skarżący przeprowadził badanie techniczne pojazdu [...] niezgodnie z określonym zakresem i sposobem (bez właściwej weryfikacji dokumentacji pojazdu) oraz dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnego ze stanem faktycznym. Poza tym, wbrew twierdzeniu skarżącego w aktach sprawy brak jest zaświadczenia o negatywnym wyniku badania technicznego przeprowadzonego w dniu 26 kwietnia 2018 r. Mając powyższe na uwadze organ za nieuzasadnione uznał zarzuty i argumentację zawarte w odwołaniu.
Natomiast odnośnie wniosków dowodowych skarżącego organ uznał, iż ich przeprowadzenie byłoby bezcelowe. Po pierwsze właściciel pojazdu – Z. W. był już przesłuchiwany na okoliczność przeprowadzonego w dniu 26 kwietnia 2018 r. badania technicznego pojazdu, co potwierdza załączony przez skarżącego do odwołania protokół, a po drugie uwzględnienie wniosków dowodowych skarżącego pozostawałoby bez wpływu na bezspornie ustaloną okoliczności, co do niezgodnego z prawem przeprowadzenia badania technicznego pojazdu, bowiem w dniu badania nie przedstawiono ważnego dokumentu stwierdzającego sprawność urządzenia technicznego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E.N., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, ponowił dotychczas prezentowane zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji organu I instancji, to jest, co do naruszenia:
- - art. 7, art. 77 § 1, art. 79, art. 80 k.p.a. przez brak rozważenia wszelkich okoliczności faktycznych, a w szczególności faktu wystawienia zaświadczenie o negatywnym przebiegu przeglądu pojazdu oraz okoliczności, ze skarżącemu uniemożliwiono dokonanie korekty wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu;
- - art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 k.p.a. poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka Z. W. na okoliczność istotną dla rozpatrzenia niniejszej sprawy, to jest jaki był wynik badania, o którym powiadomił go skarżący oraz uniemożliwienia przez świadka dokonania przez skarżącego korekty wpisu w dowodzie rejestracyjnym.
- - § 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn.: Dz.U. z 2015 r. poz.776) przez jego niezastosowanie i pominięcie jego treści, z której wynika, iż ewentualne omyłki we wpisie do dowodu rejestracyjnego pojazdu mogą zostać poprawione;
- - art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. w zw. z art. 2 i art. 31 Konstytucji RP poprzez zastosowanie wobec niego nieproporcjonalnej sankcji w sytuacji dokonania omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym, pomimo, iż wystawił prawidłowe zaświadczenie o negatywnym wyniku przeprowadzonego badania technicznego, popełniona omyłka w dowodzie rejestracyjnym nie została skorygowana nie z jego winy, a pouczony przez niego klient pojechał do Transportowego Dozoru Technicznego.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentu, to jest zaświadczenia o wyniku badania technicznego z 26 kwietnia 2018 r. wraz z odpisem pisma pracodawcy skarżącego na powyższą okoliczność oraz postanowienia z 27 listopada 2018 r., PR 1[...] o umorzeniu postępowania karnego wobec skarżącego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie argumentując, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 29 marca 2019 r. skarżący złożył wydruki z systemu księgowego pracodawcy na okoliczność potwierdzenia dwukrotnego przeprowadzenia badania technicznego (w dniach 26 kwietnia 2018 r. i 10 maja 2018 r.) wraz z dowodami uiszczenia opłat za te badania.
Ponadto w dniu 4 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego złożył w sądzie odpis pisma pracodawcy E. N. z dnia 8 czerwca 2018 r., skierowanego do Starostwa Powiatowego w [...], wraz z dowodem nadania tego pisma w urzędzie pocztowym w dniu 11 czerwca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
- 1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:
- a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;
- 2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
- 3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia pod kątem ich zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Ponadto, co należy podkreślić, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art.134 § 1 p.p.s.a.
W rozpoznawanej obecne sprawie organy administracji naruszyły przepisy postępowania, to jest art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. k.p.a., nie wyjaśniając wszystkich okoliczności sprawy w sposób dostateczny. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. Zgodnie z tym przepisem, organ (starosta, prezydent) cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami. W przypadku cofnięcia diagnoście uprawnienia do wykonywania badań technicznych, ponowne uprawnienie nie może być wydane wcześniej niż po upływie 5 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu stała się ostateczna (art. 84 ust. 4 ustawy).
Jak podkreśla się w orzecznictwie, jest to przepis o charakterze typowo sankcyjnym, co oznacza konieczność ścisłej jego interpretacji. Wprowadzona w nim sankcja ma przy tym charakter bezwzględny, wobec czego stwierdzenie określonych uchybień skutkuje jej zastosowaniem i nie jest zależne od uznania organu w tym zakresie. Przepis ten co do zasady nie daje zatem możliwości "miarkowania" odpowiedzialności diagnosty w zależności o ciężaru stwierdzonych naruszeń oraz ich znaczenia dla zapewnienia bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Bardzo poważny charakter sankcji wynikającej z przepisu art. 84 ust. 3 p.r.d. czyni tym niemniej szczególnie istotnym, by ocena ustawowych przesłanek jego zastosowania była wnikliwa, a ich interpretacja uwzględniała zasadniczy cel tej regulacji, jakim jest czasowe odsunięcie od zawodu diagnostów nierzetelnych lub niespełniających wysokich wymogów stawianych im ze względu na wagę przeprowadzanych przez nich czynności i ich znaczenie dla zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa w ruchu drogowym.
To zaś każe przyjąć, że samo ustalenie okoliczności, które mogłyby wskazywać na wystąpienie przesłanek ujętych w tym przepisie, nie zwalnia organów administracji publicznej od indywidualnej oceny takich okoliczności w każdej konkretnej sprawie co powinno następować z uwzględnieniem regulacji art. 7, 77 § 1 79 i 80 k.p.a. (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Łodzi z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 943/14 - dostępny w internetowej bazie orzeczeń CBONSA).
Wnikliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego należy uznać za szczególnie ważne w sprawach tego rodzaju, jak rozpoznawana, zważywszy jak dotkliwą sankcję przewidział ustawodawca za opisane w art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d. naruszenia obowiązków spoczywających na diagnoście. Cofnięcie uprawnień do wykonywania zawodu wraz z ograniczeniem możliwości ich uzyskania przez okres 5 lat jest sankcją niewątpliwie surową, dlatego - zdaniem Sądu - wszelkie wątpliwości związane z interpretacją zapisów rozporządzenia oraz cytowanego przepisu ustawy winny być rozstrzygane na korzyść strony, zaś same ustalenia faktyczne nie mogą budzić zastrzeżeń.
Organy administracji orzekające w obu instancjach stwierdziły, że w aktach sprawy brak jest zaświadczenia o negatywnym wyniku badania technicznego przeprowadzonego przez diagnostę w dniu 26 kwietnia 2018 r.
Tymczasem strona dołączyła do skargi zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 26 kwietnia Nr [...] W, w którym zawarto informację o negatywnym wyniku badania (Negatywny N). W rubryce "1 Uwagi" zamieszczona została adnotacja, cyt. " 10.5.a) Brak dokumentu wydanego przez Transportowy Dozór Techniczny i tabliczki znamionowej na zbiornik lub butlę potwierdzających jego sprawność" (k. 12 i 41 akt sądowych).
Powyższy dokument, jak i zaświadczenie z dnia 10 maja 2018 r. Nr 011729/ESI/001/ 2018 W (k. 42 akt sądowych) powinny zostać załączone do akt administracyjnych i ocenione przez organy orzekające w sprawie.
Strona przedstawiła pismo swojego pracodawcy (PKS [...] spółki z o.o. w [...]) z dnia 8 czerwca 2018, z którego treści wynika, iż załączone zostały do niego zaświadczenia o badaniach technicznych pojazdu przeprowadzonych przez diagnostę w dniach 26 kwietnia 2018 r. i 10 maja 2018 r., oznaczone numerami [...] oraz [...] (k.51 akt sądowych). Przesłanie tego pisma do Starostwa Powiatowego w [...] potwierdza dowód jego nadania na poczcie w dniu 11 czerwca 2018 r.
Zgodnie z § 9 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 26 czerwca 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (tekst jedn.: Dz.U. z 2015 r. poz.776) – dalej: rozporządzenia, w przypadku popełnienia oczywistej omyłki w:
- 1) wydanym zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu uprawniony diagnosta zatrudniony w stacji kontroli pojazdów, która przeprowadziła badanie techniczne pojazdu, prostuje ją w rejestrze, wprowadza dane do centralnej ewidencji pojazdów oraz wydaje nowe zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu;
- 2) dokonanym wpisie w dowodzie rejestracyjnym uprawniony diagnosta zatrudniony w stacji kontroli pojazdów, która przeprowadziła badanie techniczne pojazdu, prostuje ją w rejestrze, wprowadza dane do centralnej ewidencji pojazdów oraz skreśla omyłkowy wpis i podaje właściwą informację w nowej rubryce w dowodzie rejestracyjnym; nowy wpis powinien być opatrzony datą, podpisem uprawnionego diagnosty oraz pieczątką identyfikacyjną.
Prawodawca zatem przewidział sprostowanie przez samego diagnostę oczywistych omyłek, do których doszło w trakcie badania technicznego pojazdu. Z popełnieniem takich omyłek nie powiązano sankcji, w przeciwieństwie do bardzo dotkliwych konsekwencji wiążących się z naruszeniem określonym w art. 84 ust. 3 p.r.d.
W omawianej sprawie bezsporne pozostaje, iż skarżący dokonał omyłkowego wpisu w dowodzie rejestracyjnym. Skarżący podnosi jednak, przedstawiając dowód z dokumentu, że podjął czynności zmierzające do sprostowania błędnego wpisu, wystawiając zaświadczenie o negatywnym wyniku badania technicznego. Oświadcza ponadto, że zamierzał dokonać sprostowania wpisu zamieszczonego w dowodzie rejestracyjnym, ale uniemożliwił mu to posiadacz pojazdu, który wyjechał ze stacji diagnostycznej zabierając ze sobą dowód rejestracyjny.
Przedstawione zaświadczenie o przeprowadzonym badanu technicznym z wynikiem negatywnym oraz treść pisma pracodawcy z dnia 8 czerwca 2018 r., skierowanego do organu administracji I instancji, potwierdzają wersję zdarzeń przedstawioną przez stronę.
W takiej sytuacji, skoro dokumentami tymi organ dysponował, to zobowiązany był zaliczyć je do akt sprawy oraz ocenić ich wartość dowodową.
Zdaniem sądu w celu dokładnego wyjaśnienia okoliczności sprawy konieczne jest podjęcie przez organ czynności zmierzających do ustalenia, czy diagnosta faktycznie został pozbawiony możliwości skorygowania wpisu w dowodzie rejestracyjnym z przyczyn od niego niezależnych.
Zgodnie z art. 75 k.p.a. jako dowód w sprawie należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.
Ustalenie stanu faktycznego sprawy umożliwi m. in. zapoznanie się przez organ ze znajdującym się w aktach protokołem przesłuchania w Komendzie Powiatowej w [...] w charakterze świadka, posiadacza pojazdu Z.W. Jeśli treść powyższych zeznań okaże się niewystarczająca dla ustalenia istotnych w sprawie okoliczności, to konieczne może okazać się przesłuchanie tego świadka przez organ administracji na okoliczność przebiegu czynności kontrolnych w dniu 26 kwietnia 2018 r. W szczególności opuszczenia przez niego stacji diagnostycznej wraz z dowodem rejestracyjnym, w którym nie dokonano sprostowania wpisu.
Organ administracji rozpoznając sprawę ponownie powinien zapoznać się z uzasadnieniem postanowienia z dnia 27 listopada 2018 r. o umorzenia dochodzenia prowadzonego przeciwko E. N. W uzasadnieniu ww. postanowienia policji, zatwierdzonego przez prokuratora stwierdzono, że E. N. na skutek zachowania się właściciela pojazdu nie miał możliwości anulowania błędnego wpisu w dowodzie rejestracyjnym.
Przeprowadzenie postępowania dowodowego w pełnym zakresie, z uwzględnieniem norm art. 7 i 77 § 1 k.p.a., umożliwi prawidłowe ustalenie czy w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające zastosowanie wobec skarżącego sankcji przewidzianej w art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d., to jest cofnięcie uprawnienia do wykonywania badań technicznych.
Organ administracji przed podjęciem decyzji rozważy, czy diagnosta sprostował omyłkowy wpis w zaświadczeniu z dnia 26 kwietnia zgodnie z wymogami określonymi w § 9 pkt 1 rozporządzenia. Ponadto ustali, czy na skutek zachowania właściciela kontrolowanego pojazdu diagnosta faktycznie nie był w stanie anulować błędnego wpisu w dowodzie rejestracyjnym w sposób przewidziany w § 9 pkt 2 rozporządzenia.
W ocenie sądu, w przypadku prawidłowego sprostowania przez stronę wpisu w zaświadczeniu o przeprowadzonym badaniu technicznym a ponadto braku możliwości anulowania błędnego wpisu w dowodzie rejestracyjnym z powodów niezależnych od diagnosty, nie będzie zachodziła podstawa zastosowania sankcji przewidzianej w art. 84 ust. 3 pkt 2 p.r.d.
Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c w zw. z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, uznając to za niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy.
Organ administracji ponownie rozpoznając sprawę przeprowadzi postępowanie dowodowe z uwzględnieniem wskazań zawartych w uzasadnieniu niniejszego wyroku.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. ab/