Uzasadnienie
Z.B wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...] orzekającą o utracie przez Z.B. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie.
Natomiast w piśmie z dnia 13 listopada 2008 roku organ wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Do pisma organ załączył decyzję z dnia [...], Nr [...] uwzględniającą skargę Z.B. w ten sposób, że organ uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...], decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...] i stwierdził brak podstaw do utraty przez Z.B. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 6 sierpnia 2008 roku.
Strona skarżąca w treści pisma z dnia 4 grudnia 2008 roku oświadczyła, iż cofa skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd ma obowiązek uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Można odmówić uwzględnienia cofnięcia skargi w ściśle określonych sytuacjach, które wprost wynikają z uregulowania przepisu art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wobec przytoczonych argumentów Sąd uznał cofnięcie skargi w przedmiotowej sprawie za dopuszczalne.
W tym stanie postępowanie sądowe, na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegało umorzeniu.
bg